We gaan saaie dagen tegemoet

Waarom is het allemaal zo saai?Alleen die vier mannen zélf al, inclusief hun inmiddels al weer afgelegde trimkleding. Maar vooral ook de keurige manier waarop ze hun beraadslagingen geheim wisten te houden. Of het soort respect dat ze tot vervelens toe tegenover elkaar aan de dag bleven leggen, En anders wel de op den duur natuurlijk slopende constructiviteit waarmee ze omgingen met hun meningsverschillen. Allemaal saai, tot en met de onderdanige instemming van alle betrokken partijen – plus zowel vakbonden als werkgevers! – met het onderhandelingsresultaat.

Nog even was er gisteren lichte opwinding, omdat ze langer dan verwacht moesten navergaderen over een paar op- en aanmerkingen uit de fracties. Hadden Gerda Verburg of Sharon Dijksma of Tineke Huizinga misschien nog ergens hun poot over stijf gehouden? Des te saaier de opluchting toen alles toch nog terecht bleek te zijn gekomen.

Het had ook iets on-Nederlands. Zo zijn we politiek toch nooit eerder met elkaar getrouwd geweest?

En ik voorspel je dat het de volgende vier jaar zo blijft. Saai kabinet, enigszins hulpeloos, saai parlement, saaie samenleving, saai nieuws.

In dat verband – maar dit geheel terzijde – moest ik even denken aan wat ik hoorde over het realityprogramma De Gouden Kooi van John de Mol. Daar kijk ik zelf nooit naar, zoals je in de oorlog nooit een hand zou geven aan een NSB’er, maar ik begrijp dat het er pittig aan toe gaat. In een ochtendbladrecensie las ik:

„Omdat hij denkt dat Nena met Huub neukt en hij door haar ook nog met een schop is vernederd, staat hij mentaal inmiddels zó retestrak in zijn zweetsokken dat de eerste reality-tv-moord ter wereld weer een stukje dichterbij lijkt te zijn gekomen.”

Niveau.

De Nederlandse televisie krijgt de journalistiek die ze verdient.

Maar om nou te zeggen dat je straks de saaie toekomst kunt ontvluchten door af te stemmen op Talpa, nee. Wat zich op die zender afspeelt heeft niet alleen een hoog getverderriegehalte, maar het is bovendien natuurlijk de saaiheid ten top. Een aantal volstrekt oninteressante medemensen dat niks om handen heeft en de hele dag in een duur patjepeeërshuis om elkaar heen hangt – dan kijk je toch nog liever naar Balkenende, Bos en Rouvoet in vak K?

Wat me spijt is dat Pieter van Vollenhoven niet nog is doorgebroken. Het leek er even in te zitten. Zijn gezag in de communis opinio, en ook bij het gewone volk, groeide na het Schiphol-rapport zo onstuimig dat bijna alles mogelijk was, zeker in een land dat in die dingen zo hysterisch kan uitbarsten als Nederland. Piet Hein Donner, Sybilla Dekker en de burgemeester van Haarlemmermeer ten val gebracht, kort daarna ook nog veertig jaar met Margriet getrouwd, alle muziekvrienden op bezoek, Ivo Niehe speciaal terug bij de TROS – je voelde het ‘Pieter for president’ in de lucht hangen, en Máxima had dan met Willem-Alexander de vroegere koninklijke verplichtingen kunnen blijven waarnemen. Een beetje het omgekeerde dus van hoe het altijd was geweest.

Te bescheiden en te voorzichtig gestart?

Pas vorige week begon hij bij de formateur enigszins te hengelen naar meer armslag voor zijn Onderzoeksraad. De jeugdzorg had hij zich al toegeëigend. Maar hoe dacht meneer Wijffels over het slechte onderwijs dat je toch ook wel een nationale ramp mocht noemen? Of over het toenemend aantal zakkenrollers? Of over ongelukjes in huis? Dat wilde de Raad er allemaal bij doen, maar dan moest het jaarbudget (nu 9 miljoen) uiteraard vertienvoudigd worden, en het personeel idem dito.

Volgens mij was zijn moment toen al gepasseerd. Zou het trouwens minder saai zijn geworden als hij ineens minister van Veiligheid was geworden?

Nee, dat ook weer niet.

    • Jan Blokker