Veel, weinig of juist geen voorkennis bepaalt ’t genre

cd pop Klaxons. Myths Of The Near Future Polydor ****-

cd pop

Klaxons. Myths Of The Near Future Polydor

Hoe je het debuut van de nieuwe Britse band Klaxons opvat, hangt gedeeltelijk af van je voorkennis. Wie de mysterieuze nieuwe stroming ‘new rave’ kent – waarvan de groep naar eigen zeggen deel uitmaakt – zal in enkele nummers vooral de gierende rave-geluiden (synthesizers die je richting dansvloer commanderen) horen, en de licht uitzinnige samenzang die doet denken aan rave-bands van begin jaren negentig, als EMF en The Shamen. Wie wel eens naar Muse luistert zal bij Myths Of The Near Future begrijpen dat Muse-zanger Matt Bellamy een fan is van Klaxons, omdat die er ook in slaagt bomvolle liedjes toch een gevoel van driestheid mee te geven.

En wie helemaal niets weet van de Klaxons zal verrast zijn dat deze jonge band (in april verscheen hun eerste single) zulke doortimmerde muziek maakt. De instrumentaties klinken gruizig en toch nauwgezet in elkaar gestoken. Maar net als je ‘Steely Dan’ wilt denken, grijpen de vaart en stuwende kracht van de vaak meerstemmige zang je bij de lurven. Zonder de afwisseling uit het oog te verliezen in ijzersterke liedjes als Golden Skans, Magick en Toten On The Timeline, hoor je soms een trippy dance-kwaliteit, repetitief en wervelend. Klaxons borrelt en bruist, tussen de lijntjes en er overheen, met een uitmuntend popgevoel.