KLAXONS

Hoe je het debuut van de nieuwe Britse band Klaxons opvat, hangt deels af van je voorkennis. Wie ooit iets gehoord heeft over de mysterieuze nieuwe stroming ‘new rave’ zal in enkele nummers vooral de gierende rave-geluiden (synthesizers die je richting dansvloer commanderen) horen, en de licht uitzinnige samenzang die doet denken aan rave-bands van begin jaren negentig, zoals EMF en The Shamen. Wie wel eens naar Muse luistert zal bij het horen van Myths Of The Near Future begrijpen dat Muse-zanger Matt Bellamy een fan is van Klaxons, omdat die, net als Bellamy’s eigen band, erin slaagt bomvolle liedjes een gevoel van driestheid mee te geven.

Wie de Klaxons niet kent, zal verrast zijn dat deze jonge band (in april verscheen hun eerste single) zulke doortimmerde muziek maakt. De instrumentaties klinken gruizig en toch nauwgezet in elkaar gestoken. Net als je ‘Steely Dan’ wilt denken, grijpen de vaart en stuwende kracht van de zang je bij de lurven. Klaxons borrelt en bruist, tussen de lijntjes en eroverheen, met uitmuntend popgevoel.

Hester Carvalho

Klaxons: Myths Of The Near Future (Polydor)