Amazone

De redactie van mijn ochtendkrant plaatste het bericht op de pagina buitenland. Dat was op 22 januari. Op de homepage van mijn internetprovider vond ik hetzelfde bericht terug onder de toets ‘Bizar’. Een partijtje googelen leverde een boeiende jungle op, maar de associatie met sport werd nergens gelegd. Toch zou het een atletische prestatie van formaat zijn wanneer de 52-jarige Sloveen Martin Strel erin slaagt de Amazone vanaf haar bron tot de oceaan helemaal af te zwemmen, zijnde een afstand van 5.430 kilometer. Op 1 februari ging hij te water in het Peruaanse Atalaya.

Iemand die de atletische rek opzoekt heeft mijn aandacht.

Martin Strel is geen groentje als het over het afzwemmen van lange rivieren gaat. Eerder deed hij onder andere de Yangtze, de Danube en de Mississippi. En dan praten we al gauw over een paar duizend kilometer per rivier.

Op de site amazonswim.com is zijn actuele progressie te volgen. Althans, met wisselend succes pogen technici uit het begeleidingsteam via satelliet de progressie wereldkundig te maken. Laatste nieuws: Martin Strel is gezond en ligt iets voor op schema. Een inheemse priesteres heeft in een fraai gefotografeerd ritueel de instemming der Amazonegoden afgedwongen.

Er komt trouwens een fijne, avontuurlijke documentaire, als alles achter de rug is. Onze held die niet alleen vecht tegen een strak tijdschema, maar ook tegen stroomversnellingen, draaikolken, kaaimannen, anaconda’s, piranha’s, malariamuggen. Om nog maar te zwijgen van het geniepige, minuscule en door de inheemsen zeer gevreesde visje candirú dat zich aangetrokken voelt tot menselijke urine en zich dwars door de wetsuit heen een weg zoekt naar de pisbuis, daar binnendringt en zich ergens in de kanalen vasthecht om zich te voeden. Amputatie van het lid schijnt de enige doeltreffende behandeling te zijn tegen de ondraaglijke pijnen.

Met die documentaire kan het nog alle kanten op.

Martin Strel heeft ook een eigen homepage, en dat is maar goed ook. Want daar leren we de onversneden rivierenzwemmer pas echt kennen. ‘I have a dream’, citeert hij Martin Luther King. ‘If I can swim that river, than the Palestinians and the Israeli’s can find a way to live together in peace.’ Daar blijft het niet bij. Hij daagt de godsdiensten uit zichzelf met elkaar te verzoenen. Hij daagt de wereld uit de oorlogen in Irak en Afghanistan te beëindigen. Hij verzoekt China de Dalai Lama terug op de Tibetaanse troon te zetten. Als hij, Martin Strel, de Amazone aan kan, dan kan de wereld de vrede aan.

Een moment heb ik gedacht dat Strel een pose aannam om sponsors voor zijn privé-project te strikken, maar hoe verder ik me verdiep in de psyche van deze man, hoe meer ik overtuigd raak van zijn oprechtheid: Martin Strel is echt knettergek.

Maar waarom ontroert de oorlog van Strel met de wereld me meer dan bijvoorbeeld de oorlog tussen Ronald Koeman en Louis van Gaal?

Strel mag dan gek zijn, blasé is hij niet.