Supermonument in zee van `denktank` is ridicuul

Met stijgende verbazing en afkeer las ik op 29 januari in NRC Handelsblad dat een `denktank` een soort supermonument in zee wil bouwen om daarin de grootsheid van Nederland op de een of andere manier tot uitdrukking te brengen en ervan te kunnen genieten. Een gat in de markt? Daar ben je denktank voor? Om `iets groots` voor Nederland te willen doen?

Ik dacht dat het onderwijs al zijn handen vol heeft om ons nationale monument van de taal met grammatica- en spellingkennis weer nieuw leven in te blazen, samen met basisfuncties als rekenen en de geschiedeniscanon. Om dat monument veilig te stellen is op eigen bodem al aardig wat zending- en missiewerk te verrichten. Handen vol om de volgende generaties enigszins boven het niveau van het `nieuwe leren` van het slechts verwerven van vaardigheden uit te tillen. Ja, en vaardig is die denktank nu al.

Het voorstel in zee iets te gaan `knutselen`? Met lede ogen heb ik moeten aanzien dat vanaf het strand van Bergen (NH) het laatste Nederlandse oerlandschap, zee, strand, duinen, door horizonvervuiling verpest zijn door een aantal windmolens in zee bij Egmond. Strand en duinen waar je moet kunnen uitwaaien, tot jezelf kan komen en dat er in karakter nog net zo uitziet als duizenden jaren geleden. Nationaal monument nummer één. Waar zijn Milieudefensie, Natuurmonumenten, Greenpeace en de betrokken ministeries die deze `denktank`-borrelpraat zo snel mogelijk met goede argumenten zullen afserveren als ridicuul? Graag. Zo gauw mogelijk.