Religieus afvallen

Van alle gelovigen blijken christenen het dikst. O, lieve Heer, zorg dat ik gezond eet.

Steve Reynolds en altaarkok Bobby Vickers Foto Margriet Oostveen Oostveen, Margriet

Rindy Dowdy was er vanmorgen om half acht. Het is zondag. Eerst heeft ze dozen op haar tafel gezet. Dozen vol met blauwe T-shirts, de meeste in maat extra of extra-extra large. ‘Losing To Live’ staat erop. Verliezen om te leven, Mattheüs 16. Toen de bidons. Daar is ‘Capital Baptist Church’ op gedrukt, de naam van deze kerk. De zelfhulpboeken, waar moesten die? Life under control. Links was nog een hoekje. Toen rechts de deelnemerslijst. Daarnaast haar spiekbriefje: wie moest ze nog de cheque van 50 dollar inschrijfgeld vragen?

Nu is het kwart over negen en Rindy Dowdy zit. Ze legt, heel even maar, haar hoofd in haar handen. Ze slikt. Nog eens. Dan neemt ze een paar stevige slokken uit haar waterfles en lacht alweer. De volgende!

Voor haar tafel staat opnieuw een lange rij. De tweede dienst van Steve Reynolds begint zo. Die doet op zondag een kerkdienst om kwart over acht, om half 10 en om 11 uur. Allemaal staan die diensten deze weken in het teken van religieus afvallen.

Predikant Steve Reynolds, jarenlang tonrond, is de afgelopen maanden 31 kilo kwijtgeraakt. Nu nog de rest van zijn kerk – en zijn vrouw Debbie. Zij draagt een bontje. „Ik had last van mijn rug, ik ben geopereerd”, zegt Debbie verontschuldigend tegen Rindy. „Daarom wil het nog niet zo.” Debbie neemt soms een maaltijdshake, zal Steve Reynolds later tijdens de dienst tegen zijn kerk zeggen. En daarna eet ze zich weer lekker vol.

Christenen, hebben studies hier uitgewezen, zijn dikker dan joden, moslims, hindoes en boeddhisten. Nu ze dat zelf ook hebben ontdekt, zijn christenen in Amerika fanatieker gaan lijnen dan ooit. Van het boek Het dieet van de Schepper (‘Ga eten zoals God het heeft bedoeld’) zijn bijvoorbeeld 2 miljoen exemplaren verkocht.

Van alle christenen tellen baptisten het hoogste percentage dikkerds. Omdat, zeggen ze zelf, ze weliswaar liever niet drinken en roken maar wel dol zijn op potlucks – de feestjes waar iedereen een gerecht meeneemt.

Voor de dienst geeft Rindy alle afvallers T-shirt, boek en bidon. Daarna gaat men voorbij haar tafel rechtsaf, het weeghok in. Wie meedoet – dat is vrijwel de hele, overvolle kerk – stapt voor de dienst op de weegschaal. Zo zal het de komende 22 weken gaan. ‘Lijf voor God’, noemt Steve Reynolds zijn dieetkerkdiensten.

Rindy Dowdy deelde de kerkleden in teams in. Twaalf personen per team, had Reynolds bedacht. Net als de twaalf apostelen. In een half jaar proberen alle teams gezamenlijk de meeste kilo’s kwijt te raken. Drie keer per week is er ‘body & soul fitness’ in het gemeenschapshuis achter de kerk: aerobics op bijbelteksten, die dan weer op een stevig ritme zijn gezet. Leert iedereen meteen de bijbel uit zijn hoofd.

„Heer, leer ons fatsoenlijk te eten.” Dat zijn de woorden van het openingsgebed deze ochtend. Daarna gaan we Give thanks to the Lord our God and King zingen. En dan begint de kookdemonstratie van kok Bobby Vickers.

Bobby Vickers, zo introduceert Steve Reynolds hem op het altaar, kennen we allemaal als lid van de kerk. „En jou ken ik als VIP in mijn restaurant, father”, lacht de kok. „Bobby!”, doet de predikant guitig, „daar mag mijn vrouw niet achter komen!”

Bobby gaat nu met een moker op een kipfiletje slaan en laten zien hoe je daar spinazie en zongedroogde tomaatjes inrolt. „Alle blikvoedsel moet u weggooien, dames en heren. De Heer heeft ons genoeg verse producten gegeven – thank you Lord.” En dan bakken met couscous.

De preek. Steve Reynolds is creatief in de weer met Mattheüs 16, over jezelf verloochenen voor God. Daarna via de driedubbele salto Genesis, Marcus en de Korinthiërs, óp naar het handboek diëtiek. Beweeg! Val niet te snel af! Een pond per week is goed! Haal geen chips in huis! Persoonlijk heb ik veel baat gehad bij weinig koolhydraten, maar dat is niet altijd de beste manier!

Ik liep maar naar de hal, waar Rindy nog achter haar tafel zat, rechtop en snuivend, want Bobby Vickers kwam net langs met zijn pannetjes. „Lunch, lunch, lunch!”, zei Rindy.

Ze is een alleenstaande moeder. En ze is zo ontzettend moe, zei ze, van die solo-act. Daarom eet ze potlucks samen met haar kerk. En daarom lijnt ze samen met haar kerk. „Een goddelijk lichaam zit er niet meer in. Maar ik wil hier wel graag samen oud worden.”