Niet wrijven maar deppen

John verkoopt dure crèmes aan sterren. Maar Sylvia Kristel houdt van puur natuur.

Sylvia Kristel Foto Felix Kalkman Amsterdam, 30-06-2005 Sylvia KRISTEL photographed on the Keizersgracht, Amsterdam Photo Felix Kalkman Hollandse Hoogte

‘Wij werken veel met zee-peterselie en dat is één van de sterkste kruiden die er is.” In een zaaltje in Maarssen zitten ongeveer dertig vrouwen aandachtig te luisteren naar een demonstratie van de nieuwe lijn van cosmeticamerk La Mer. De uitleg over de exclusieve crème – de prijzen starten bij 200 euro per potje, maar je huid heeft na gebruik er nog nooit zo goed uit gezien – duurt ruim anderhalf uur, maar gelukkig heeft parfumerie-eigenaar John Kooyman voor hapjes en champagne gezorgd. „Fijn dat jullie hier aandacht aan willen besteden in jullie film”, fluistert hij in de gang. „Onze celebreties moeten zich thuis voelen vanmiddag, vandaar dat ik een persselectie heb moeten maken.” John heeft veel werk gehad aan deze middag. „Jullie, SBS-shownieuws en TV-Utrecht zijn de enige.”

Voor een documentaire over de wereldberoemde en legendarische actrice Sylvia Kristel maak ik vanmiddag opnames. Zij is één van Johns vipgasten. Naast actrices als Brunie Heinke en Monique van de Ven, zangeres Rita Reys en een praktisch vergeten musicalster. „Er zijn ook diverse vrouwen uit de Quote top-100” zegt John terwijl hij door een spleet in de deur gluurt. „Ik ga ze je niet aanwijzen, want ze zijn hier incognito, ze wantrouwen journalisten in verband met ontvoeringen en zo.” Ik begrijp hem in eerste instantie niet want bij mijn weten staan er geen dames in de Quote top-100 maar het blijkt om vrouwen-van te gaan. „Na afloop heb ik nog een cadeautje voor je”, knipoogt John.

„Niet wrijven! La Mer werkt alleen als je dept!” Sylvia Kristel krijgt instructies van haar zus. Marianne is vaste klant bij John en op haar aandringen is Sylvia meegekomen. „John vond dat een leuk idee en zo vaak zie je Sylvia niet op een feestje.” Marianne is eigenaresse van twee coffeeshops en laat zich graag door John verwennen.

John staat in de gang een sigaret te roken en werpt een blik op mijn opkomende wallen. „Veel water drinken”, zegt hij en hij adviseert me om straks nog even een „babbeltje” te maken met dokter Schumacher, de plastische chirurg met veel beroemde klanten en zelf ook een vip. „Hij komt wat later, maar is zeker op tijd voor jouw cameraploeg.” Door het raam zie ik een oude grijze vrouw nieuwsgierig naar binnen staren. Ze aarzelt maar gaat uiteindelijk de overvolle parfumerie in. Misschien een Quote top-100-lid? Ze zwaait enthousiast naar Sylvia alsof ze vriendinnen zijn en stapt op de borrelhapjes af.

„Nee, ik heb geen vragen. Ik wil helemaal niets hebben van dit merk. Ik vind het allemaal veel te duur.” Kristel kijkt Johns assistente onbevangen aan. „Ik ben toch meer van puur natuur.” Sylvia blijkt te zweren bij Nivea en kan vertrouwen op de trucs die ze op internationale filmsets geleerd heeft. Zo is er de Paul Newman-truc van een handdoek vol ijsklonten die je tegen je gezicht houdt. Een half uur laten zitten en je gezicht zit een hele dag goed. En met wat crème op een washandje met zand er door heen, bijvoorbeeld, kun je heel goed je billen scrubben. De consulente besluit niet door te drammen over de La Mer-crème. Ze lijkt zelfs even op te veren van deze praktische tips van Sylvia.

„Lieve dames! Laten we elkaar niet meer bestrijden en aanvallen op ons uiterlijk. Laten we vandaag besluiten daarmee voor altijd te stoppen.” Plastischechirurgieboegbeeld Marijke Helwegen spreekt de menigte toe. „We zijn toch allemaal vriendinnen! We moeten de handen ineen slaan want schoonheid zit van binnen.” De hartenkreet tovert een verbaasde glimlach op de monden van de aanwezigen. Marijke blijkt een eigen televisieprogramma bij TV Utrecht te hebben en is op reportage.

„Ja, zo is het wel weer klaar hoor!” Sylvia poseert met John voor een fotograaf van weekblad Privé . Ze wil naar huis. Sylvia wordt zelden uitgenodigd op dit soort sterrenbijeenkomsten en is het gedoe duidelijk ontwend. „Kom op, we blijven nog even, hoor. John heeft hier héél erg zijn best op gedaan”, zegt zus Marianne en haalt nog twee glazen bier. De oude grijze dame staat inmiddels in een hoekje met een glas champagne. Ze glimlacht naar John die vertwijfeld kijkt.

„Mag ik je een paar vragen stellen voor mijn programma?”, vraagt Marijke Helwegen aan Monique van de Ven. „Maar ik wil het wel de diepte in gooien, hoor! Ik hou niet van oppervlakkigheid.” Monique lijkt geen zin te hebben om te weigeren en wandelt in de richting van Marijkes camera’s. John lacht tevreden. In het tumult – surprise guest Lois Lane is inmiddels begonnen aan het lied „Because you are so beautiful” hoor ik Marijke vragen of Monique wat aan haar gezicht heeft laten doen. „Plastisch bedoel ik dan, hè.”

Buiten bots ik tegen de oude grijze dame op. Ze heeft nog twee toastjes met vis in haar handen en is een derde in haar mond aan het vermalen. „Heerlijk hoor! Was dat niet een beroemde filmster die daar in de hoek zat ? Ze kwam me bekend voor.” Haar zak heeft ze volgepropt met snoepjes. Tevreden loopt ze de straat in. „Was er iemand jarig of zo?”

John heeft me een tasje gegeven met een pot crème. „Wel even goed de bijsluiter lezen, hoor. Niet zomaar ergens opsmeren.”

    • Michiel van Erp