Weinig gesteggel over vergaand klimaatrapport

Verrassend makkelijk is de klimaatorganisatie IPCC het eens geworden over vergaande conclusies in het vierde klimaatrapport. De mens veroorzaakt de opwarming van de aarde.

Karel Knip

Het is nu onbetwistbaar dat de aarde opwarmt en dat de mens daaraan medeschuldig is. De concentraties van de broeikasgassen als CO2, methaan en lachgaszijn hoger dan ze in duizenden jaren geweest zijn. Zelfs als ze vanaf heden constant zouden blijven, rijzen temperatuur en zeespiegel nog eeuwen verder.

Dat ziet de VN-organisatie voor klimaatverandering IPCC als het voornaamste nieuws dat zij de mensheid heeft mee te delen. De vraagtekens zijn weg: de opwarming staat buiten kijf en de mens is medeveroorzaker. De betekenis van de steeds actievere zon is teruggebracht tot een bijrolletje.

Deze week sloot werkgroep I van het IPCC de vierde wetenschappelijke klimaatrapportage af met de politieke acceptatie van de samenvatting daarvan. Deze werd gisteravond in Parijs voltooid. De concepttekst was vorige week uitgelekt en de definitieve tekst wijkt slechts op details af. Bij eerdere rapportages (in 1995 en 2001) was de wetenschappelijk concepttekst onder vuur komen te liggen van regeringsdelegaties die probeerden de strekking af te zwakken. Dat is nu misschien wel de grootste winst van dit klimaatrapport: dat zo makkelijk mondiale consensus is bereikt over conclusies die verdergaan dan die van 2001.

Het heet nu ‘zeer waarschijnlijk’ dat de meeste opwarming van de laatste halve eeuw door de mens is veroorzaakt. Daar konden alle delegaties mee instemmen. ‘Zeer waarschijnlijk’ betekent in IPCC-jargon dat de kans groter is dan 90 procent. Wat deze opwarming voor gevolgen kan hebben, analyseert een andere werkgroep van het IPCC die over een paar maanden rapporteert. Maar het scala is bekend: sommige plaatsen droger, andere natter, meer extreme weersontwikkeling, enzovoort.

Tijdens de persconferentie passeerde medevoorzitter Susan Solomon luchtig de verwachte zeespiegelstijging. De opmerking in de concepttekst dat de verwachte stijging in 2100 opnieuw is verlaagd (tot zo’n 40 centimeter) blijkt geschrapt. Toch zijn de getallen in de slottekst praktisch onveranderd. Solomon negeerde de geruststellende conclusie en wees erop dat het verder smelten van de ijskappen van Groenland en de Zuidpool de zee uiteindelijk zes meter kan opstuwen. Wanneer dat zal gebeuren, liet zij in het midden. Daarmee roept het IPCC opnieuw en volkomen onnodig het verwijt over zich af een alarmistische toon aan te slaan.

De facto is de verwachte zeespiegelstijging voor de derde maal naar beneden bijgesteld. En het is vanaf het prille begin de angst voor het rijzende water geweest die de aandacht voor het broeikaseffect opwekte en gaande hield. Het is niet uitgesloten dat het ijs van de ijskappen onomkeerbaar in beweging komt, maar daarover biedt het rapport geen zekerheid. Dat is misschien wel het grootste tekort van dit moment.

Ambassadeur VS:pagina 4

www.nrc.nl/dossiersenergie en klimaat