Op weg naar de donkerte

Ik hoorde Wijnand Duyvendak de vijf minuten duisternis aanbevelen, en regelde onze tijdschakelaars meteen zodanig in, dat om vijf voor acht alle radiotoestellen, alle televisieontvangers, alle wasmachines, alle verwarmingsketels, alle computers en alle lampen in ons huis spontaan begonnen te branden.

Er zij Licht!

Een acte gratuit natuurlijk. Meer symbool dan daad. Maar ik wilde een signaal afgeven. Onder alle omstandigheden moeten we immers het obscurantisme bestrijden.

Niet dat het zal helpen. Wat dat betreft ben ik het helemaal eens met mijn lievelingsactivist, die op de tegenwerping dat er wel eens een rampzalige stroomstoring zou kunnen ontstaan wanneer alle Nederlanders tegelijkertijd de knop omdraaien, de radioverslaggever geruststelde: er zullen heus niet zo veel mensen meedoen.

Die Wijnand. Zijn stem klinkt altijd zoals zijn blik oogt: verontwaardigd en strijdbaar. Maar hij blijft realo. Hij weet, net als ik, dat het allemaal wel losloopt.

In dat opzicht kunnen we allebei een voorbeeld nemen aan Rouvoet, die nooit tamtam maakt met z’n idealen, en ons eigenlijk nooit oproept een signaal af te geven, maar die langs ondoorgrondelijke wegen altijd precies zijn doel bereikt.

U dacht toch niet dat hij niet betrokken was bij de Staphorster manoeuvre om voorlopig alleen in het christelijk pocketwoordenboek, maar op den duur natuurlijk in de hele openbare Dikke van Dale, alle vulgaire, schuttingachtige, obscene en godsliederlijke woorden te schrappen? Misschien is dat wel de reden waarom de deelnemers aan de formatiebesprekingen deze week ‘nog niet alles op papier kunnen krijgen’. Na de dag des heren wil de leider van de ChristenUnie waarschijnlijk nog een belangrijk détail aan het regeerakkoord toevoegen.

Dreigt hier ook het soort ramp, dat Pieter Winsemius, de stand-upcomedian van het demissionaire kabinet, ertoe bracht in z’n eigen departement alle electra komisch uit te schakelen, maar ons hetzelfde ontraadde?

Uiteindelijk is alles natuurlijk een kwestie van markt, dus van geld. Om van neuken, gelazer, flikkeren en sperma af te komen, tellen de christenen voor een pocketwoordenboek 13,95 euro neer, dat is twee euro meer dan wat een ongelovige hoeft te fourneren. Is dat eigenlijk, vraag ik me tussen haakjes af, wel in de geest van artikel 23 van de Grondwet? Mensen of onderwijsinstellingen die elk dubbeltje moeten omkeren, kunnen zich die weelde niet veroorloven. Bert Bakker zou bijvoorbeeld bij Van Dale graag een dictionaire bestellen waar alleen maar schuttingtaal en drieletterwoorden in voorkomen, en Van Dale zou het graag voor hem aanmaken. Maar is zo’n eenmalige luxe-editie niet veel te kostbaar voor een wachtgelder?

De vervuiler betaalt, zeggen ze in het milieu. Alle smeerlapperij heeft haar prijs, en is dus per definitie een privilege van de kapitaalkrachtige.

Intussen hoorde ik op het laatste nieuws dat de hypotheekrenteaftrek en de AOW nog altijd ‘heikele’ informatiepunten zijn. We zijn dus inderdaad voor de gek gehouden toen ze met kerstmis vorig jaar verzekerden dat Wijffels eerst de problemen zou oplossen, om daarna freewheelend naar de koningin te fietsen.

Terwijl de PvdA er nog een probleem bij heeft bedacht: een door het CDA niet gewenst parlementair onderzoek naar de onderwijsvernieuwingen van de afgelopen twintig jaar.

Waarom ze dat bij de partij van Wouter Bos willen is een raadsel. Alle rampen in het onderwijs zijn begonnen bij Kemenade, en vervolgens nader aangeblazen door Ritzen, Wallage, Netelenbos en Karin Adelmund: de ene partijgenoot na de andere. En waarom het CDA tegen is, kan alleen maar verklaard worden als je er van uitgaat dat Maria van der Hoeven (de volgende minister van OCW) al heeft ingestemd met het reformatorische plan om het hele onderwijs te kuisen van woorden die den Heren een gruwel zijn.

Het licht kan straks voorgoed uit.