Overname vooral leuk voor de familie Tata

Tata Steel heeft de biedingsstrijd om Corus gewonnen. Maar het Indiase staalconcern moest wel het onderste uit de kan halen om de Braziliaanse concurrent CSN de loef af te steken in de slag om de Brits-Nederlandse staalproducent. De uiteindelijke prijs van 608 pence per aandeel lag 68 procent boven de koers van vóór het begin van de overnamestrijd en is 34 procent hoger dan het eerste bod dat door Tata in oktober op tafel werd gelegd. De waardering van 9,4 miljard euro komt overeen met negenmaal de winst. Dat is een forse premie bovenop de zesmaal de winst die Mittal in oktober voor Arcelor betaalde.

Er is zeker sprake van industriële logica voor Tata. Het concern verkrijgt toegang tot de stabiele en ontwikkelde Europese staalmarkt en kan staal van hoge kwaliteit vanuit Europa naar India gaan exporteren. Tata zal zijn potentiële goedkope productiefaciliteiten kunnen gebruiken voor het verwezenlijken van aanzienlijke synergievoordelen, die uiteindelijk naar schatting zo’n 400 miljoen euro per jaar zullen bedragen. Het probleem is dat het vijf jaar zal duren voordat die voordelen hun beslag krijgen, omdat Tata nog niet over de noodzakelijke productiecapaciteit beschikt.

De nettowaarde van de synergievoordelen bedraagt ruim 2 miljard euro, wat neerkomt op zo’n 150 pence per aandeel. Zelfs als we ervan uitgaan dat de zelfstandige bedrijfswaarde van Corus de afgelopen zes maanden is meegelift met de waardestijging van de staalsector als geheel – naar bijvoorbeeld 400 pence per aandeel – zou de maximale waarde voor Tata neerkomen op 550 pence. Dat is een heel verschil met 608 pence.

Geen wonder dat de koers van Tata gisteren is gekelderd. Het feit dat het bedrijf naar verwachting zo’n 3 tot 4 miljard euro aan aandelenkapitaal moet binnenhalen ter financiering van de transactie trekt eveneens een wissel op de koers.

De familie Tata maakt zich wellicht niet al te druk om de reactie van beleggers. Waarschijnlijk laat zij zich voor een deel leiden door imperiale overwegingen. De familie wilde niet alleen niet verliezen van CSN, een andere ambitieuze staalproducent uit de Derde Wereld, maar waarschijnlijk ook haar positie als industrieleider in India versterken. Arcelor Mittal, dat wordt geleid door een Indiër die tegenwoordig in het buitenland woont, is nu onbetwist het grootste staalconcern ter wereld. Ratan Tata kan zijn gemotiveerd door het verlangen om gelijke tred te houden met de Mittals. Dat kan hem een krachtige adrenalinestoot hebben opgeleverd, maar het is niet zo goed voor de externe aandeelhouders.

Taron Wade

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld

    • Taron Wade