Flandres

Barbe uit Flandres scene uit de film Flandres (2006) FOTO: Contact Film Contact Film

André Demester had een broertje kunnen zijn uit de familie Metsier van Hugo Claus’ boek. En zijn geliefde Barbe had daar een zusje kunnen zijn. Ze zijn kwetsbaar, dat is hun aardige kant. Maar ze zijn ook beestachtig, en niet alleen omdat André Barbe als een beest neemt en het niet anders schijnt te kunnen. André en Barbe zijn simpele zielen en ze wonen in een omgeving waar dat nauwelijks opvalt: op de kleigrond van Flandres. Alle boerenknechten in de buurt zijn zoals André. Misschien dat Barbe sensibeler is dan de andere meisjes, maar dat heeft ze van haar moeder. Als ver weg een oorlog uitbreekt, melden de meeste mannen van het dorp zich aan. Regisseur Bruno Dumont laat hen vertrekken als een ronselkonvooi uit de Eerste Wereldoorlog. Klim maar op de vrachtwagen en in een oogwenk ben je aan het front. Alleen bestaat dit front niet uit loopgraven in Vlaanderen, maar uit de woestijn van een of ander Arabisch land. Niets begrijpen deze jongens van wat ze doen en waar ze zijn. Ze schieten en raken verdwaald en gevangen en dan is de ellende compleet. Dumont, die eerder onvrolijke films maakte als La vie de Jésus en L’humanité, heeft misschien wel mededogen met zijn personages, maar niet met de kijker die hij op harde beelden trakteert.

Flandres. Regie: Bruno Dumont. Met: Samuël Boidin, Adélaïde Leroux, In: 7 bioscopen.