Boris Jeltsin: waarom ik hem mis

jeltsin3.jpgJuist terug van Poetin’s jaarlijkse open persconferentie in het Kremlin. Ik was bij zijn eerste in juli 2001, misschien was dit zijn laatste. Het duurde drie uur en 45 minuten. Na een rij triomf-statistieken zette  Poetin bescheiden, precies,  ontspannen, gedetailleerd - in één woord onberispelijk - zijn politiek uiteen. Okay, ik dommelde even in, maar de man is goed. 

En zo fenomenaal populair dat zijn hond Connie nog president wordt als baasje dat wil. Misschien wil baasje dat wel: Poetin roemde vandaags Connie’s  adviezen. Zelf stopt hij echt als president in 2008, herhaalde hij. Maar Poetin vertrekt NIET uit de politiek en ook niet uit Moskou (‘Mooie stad’). Dan komt Connie in beeld: ze is loyaal, gehoorzaam en bereid zijn beleid voort te zetten. Als Poetin dat adviseert, stemt Rusland op haar. 

Hoe anders lagen de zaken in 1999. Toen stond Rusland juist te trappelen om met de manisch-depressieve bluffer en drinker Boris Jeltsin af te rekenen. Kroonprins Poetin deed net alsof ‘ie hem niet kende. Daarna ging alles beter met Rusland. Het land werd stabiel, welvarend, voorspelbaar … 

Dus vanavond krabben wij correspondenten ons weer op het hoofd: wat te maken van deze persconferentie van kreukvrije zone Poetin? Riep Jeltsin de pers naar het Kremlin, dan was dat om zijn regering te ontslaan of de derde wereldoorlog uit te roepen. Zijn bewind was een tijd van leed, verwarring, chaotisch geweld:  ideaal voor een nauw aan vampiers verwante beroepsgroep als journalisten dus. 

Gelukkig heb ik nu YouTube om weg te dromen bij de beste Boris-momenten. Iemand was eind januari zo atttent zijn allerbeste moment te uploaden, dus vlak voor zijn 76e verjaardag (vandaag) is ‘ie compleet, de

Boris Jeltsin-top vijf

1) Jeltsin op bezoek in Duitsland. (1994, stromdronken)

2) Jeltsin fijn aan het dansen, verkiezingscampagne. (1996, aangeschoten).

3) Jeltsin als badgast. (? Dronken)

4) Jeltsin maakt Clinton aan het lachen. (1998, Jeltsin straalbezopen, Clinton nerveus)

5) Jeltsin is de weg kwijt, neefje Loekasjenko ondersteunt hem. (1996, vers uit het ziekenhuis, onder zware medicatie)