Will Smith moet door diepe dalen

Will Smith is op zoek naar de uitbreiding van zijn mogelijkheden. De jongen met de vlotte babbel uit de tv-serie The Fresh Prince of Bel Air werd de streetwise New-Yorker uit Men in Black en daarna de opgepompte macho van I, Robot. En nu, in The Pursuit of Happyness, is hij een ploeterende alleenstaande vader die niet opgeeft en zijn droom realiseert. The Pursuit of Happyness is gebaseerd op het levensverhaal (en het boek) van Chris Gardner, maar het had uit de koker van een willekeurige scenarist kunnen komen. Diepe, diepe dalen en doorzetten, doorzetten, doorzetten. Het oogt levensecht, en dat hoort natuurlijk ook zo. We zien de vernederingen van een vertegenwoordiger zoals in Death of a Salesman. We zien met hoeveel liefde, maar ook met hoeveel strengheid Chris zijn zoontje op de been houdt. We volgen hen op de weg omlaag in arm Amerika. Maar op de een of andere manier doet het weinig pijn, zelfs als de bodem is bereikt. Daarbij moet worden gezegd dat Smith het heel goed doet in zijn rol als wanhopige en strijdlustige vader. De altijd zo relaxt overkomende acteur heeft de intensiteit van iemand als Samuel L. Jackson nooit dichter benaderd dan in deze film.

The Pursuit of Happyness. Regie: Gabriele Muccino. Met: Will Smith, Jaden Smith, Brian Howe, Thandie Newton. In: 33 bioscopen.