Top van Corus vindt elk bod best

Een stuiver maakt het verschil. Het verschil of de Brits-Nederlandse staalindustrie van Corus in Indiase of in Braziliaanse handen komt.

Maar het is wel een Britse stuiver (vroeger een shilling): Tata betaalt 5 pence (7,5 eurocent) meer per aandeel dan Companhia Siderúrgica Nacional en beslecht zo de strijd om Corus in zijn voordeel. Omgeslagen over het hele bedrijf heeft het Indiase Tata zijn directe concurrent met 188 miljoen euro verslagen op een eindprijs van 9,4 miljard euro. Dat klinkt al een stuk indrukwekkender.

Wat de overname anders maakt dan andere overnames is de manier waarop Corus een nieuwe eigenaar krijgt: in een nachtelijke veiling onder leiding van een onafhankelijke marktmeester is er beslist wie de winnaar is. Geen consultaties met werknemers, klanten of andere betrokkenen. Gewoon bieden en de hoogste wint.

Zie hier wat het kan betekenen om een Britse rechtspersoon te worden. Het Nederlandse Hoogovens – in 1918 opgericht door een groep industriëlen en de staat omdat de import van staal was stilgevallen – had als Nederlandse naamloze vennootschap nooit zomaar geveild kunnen worden. De belangen van andere betrokkenen zoals werknemers zijn in het Nederlandse recht beter beschermd dan in het Verenigd Koninkrijk. En als aandeelhouders met ruzie naar de ondernemingskamer stappen, dan zal de rechter ook de belangen van anderen meewegen, zo bewees de laatste uitspraak in de Stork-zaak weer.

Maar Hoogovens fuseerde in 1999 met British Steel. Reden: schaalvergroting. Werd daarmee geen valutarisico geïntroduceerd? „Dat risico is verdwenen op het moment dat ook de pond tot de eurozone toetreedt, en dat zal naar mijn verwachting niet zo lang meer duren”, zei toenmalig topman Fokko van Duyne.

De huidige top is ook niet zo gelukkig met voorspellingen. „De juiste prijs tegen de juiste voorwaarden”, zei chairman Jim Leng toen Tata vorig jaar 455 pence per aandeel bood. Nu betalen dezelfde Indiërs met dezelfde instemming van de Corus-top 34 procent meer. Wat geen verschil maakt: beide biedingen maken de bestuursvoorzitter multimiljonair.

De miljarden die nodig zijn om Corus te kopen, zullen voor een belangrijk deel neerslaan in de balans van Corus zelf – een techniek die Tata van investeringsmaatschappijen heeft afgekeken. Dat is niet fijn voor bestaande schuldeisers of voor werknemers. Maar voor aandeelhouders is de Corus-veiling de best mogelijke uitkomst in een ongekend eenvoudig biedingsproces.

Jeroen Wester