Dat was weer eens wat anders dan vlees en bloed

Geen seminars over ‘De multomap door de eeuwen heen’, geen workshops ‘Adresbestanden voor Gevorderden’ op het Nationale Secretaresse Congres in Utrecht. Secretaresses van nu zijn glamourous types die toegesproken worden door ‘change-managers’, ‘gepassioneerde trainers vanuit de psychologie’ en Mariska Hulscher. Hulschers toespraak, die ging over ‘Uzelf, the woman on the job, de motor van het bedrijf’, had ik, woman on the job, motor van mijn bedrijf, helaas gemist. Maar ik was wel op tijd voor het optreden van Dyanne Beekman, de styliste die wij op Net5 regelmatig bleue huisvrouwen in een strakke spijkerbroek zien duwen.

Dyanne had honderden sheets bij zich, waarop bijvoorbeeld de woorden ‘Identiteit’ en ‘Imago’ stonden, met een pijl ertussen. De secretaresses in de zaal waren zenuwachtig, want Dyanne ging een spiegelbeeldtraining geven. Dit hield in dat zij vrouwen op het podium voor de spiegel zette en zei dat ze hun jasje dicht moesten knopen omdat ze dan slanker leken. (Zo zag ik het. Dyanne zelf omschreef de training als ‘het activeren van jullie pluspunten’.)

Tussen het activeren door liet Dyanne honderden foto’s van fotomodellen in etherische bloemenjurken zien. Totdat ze onderbroken werd door Yvette, een assertieve secretaresse. Yvette riep: „Ik hou niet van bloemen, ik hou niet van tafelkleden. Maar ook als je er niet van houdt, krijg je het door de strot gedouwd.” Ik vond Yvette dapper. En dichterlijk. Met ‘tafelkleden’ bedoelde ze, vermoedde ik, de vele foto’s van geruite rokken die Dyanne had getoond onder de begeleidende tekst: „Ik denk toch dat we aan die ruiten moeten gaan wennen.”

Yvette moest onmiddellijk op het podium komen. In één oogopslag werd haar Imago – of Identiteit – geanalyseerd door Dyanne. „Ik zie dat jij van zwart en grijs en lever bent”, zei Dyanne. Dat was weer eens wat anders dan van vlees en bloed. Daarna moest Yvette vertellen wat ze mooi aan zichzelf vond.

Nu was het tijd voor een serieus moment. Dyanne vertelde over haar werk in een revalidatiecentrum, met mensen die serieuze ongelukken hadden gehad. Ook bij die mensen deed ze de spiegelbeeldtraining. „En dan komen ze bij de spiegel, en dan zie ik alleen een rompje en een hoofd.” Maar ook mensen met een rompje en een hoofd waren blij met hun uiterlijk, vertelde Dyanne. Er ging een zucht door de zaal. De pluspunten waren weer geactiveerd.