Gevoelig schrijven is een pest, een soort hysterie

De zeer korte verhalen van A.L. Snijders, gebundeld in Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk (AfdH Uitgevers, € 39,50) behoren volgens Pieter Steinz bij de intrigerendste en best geschreven boeken van 2006.

‘Waar gaan de verhalen van Snijders over? Over literatuur en de herinnering. Over reizen in binnen- en buitenland. Over mensen – familie, vrienden, kennissen – en over leugens. En dus over overspel, onder het motto: „De taal is niet rijk genoeg voor de liefde. De taal is wel een goed instrument voor het beschrijven van het bedrog.”

Dat laatste geldt zeker voor Snijders’ taal, die zorgvuldig is en elegant, en gekenmerkt wordt door korte zinnen en laconieke overgangen. Zijn stijl is er een die in je hoofd blijft zingen; heel herkenbaar en tegelijkertijd op bijna iedere bladzijde verrassend.

Hoewel Snijders, net als zijn voorbeeld Tacitus, een hekel heeft aan sentiment (‘Gevoelig schrijven is een grote pest, het is een vorm van hysterie’) weet hij je te ontroeren, of hij nu over oude vrienden schrijft of over historische figuren, over de paasvuren in Oost-Nederland of een echtscheidings-‘mediator’ die van haar geloof valt door het lezen van een passage uit de Parallelle levens van de Griekse biograaf Plutarchus.’