Onmisbare wijngids vol vlekken

Er zijn wijnboeken waar je in verdrinkt door de heerlijke beschrijvingen van mooie wijnen, maar ook aandoenlijke wijngidsjes met een hoog Libelle-gehalte. Er zijn compacte naslagwerken die het hele supermarktassortiment onder de 5 euro beschrijven, maar ook gesponsorde, zeer commerciële proefboeken. En dan zijn er de onmisbare naslagwerken die na een maand grauwe ezelsoren vertonen, waar bijna elk hoofdstuk een wijnvlek heeft, die binnen de kortste keren vol aantekeningen staan en waarvan de rug al snel zucht onder het intensieve gebruik.

Wijngids 2007 van Hugh Johnson behoort voor mij tot die laatste categorie. Het gaat niet alleen over de belangrijkste wijngebieden en daarbinnen de voornaamste huizen; Johnson gaat in dit boek een flinke tik verder. Uitgebreide karakterisering van het klimaat, oogstrapporten en een opsomming van de beste jaren. Johnson, die geldt als een groot Engels wijnschrijver, schrijft de gids voor het vierentwintigste achtereenvolgende jaar. Je mag dus aannemen dat hij weet waar het in de wijnwereld over gaat. En dat blijkt wederom in dit boek, hij is bij mij op de keukentafel niet weg te denken. Bijna elke niet bekende wijn die op tafel verschijnt, wordt even nageslagen, en dat levert in de meeste gevallen een bevredigend resultaat op.

Helaas is slechts summier aandacht aan de vormgeving besteed. Het boek ontbeert smeuïgheid, dat met foto’s of aantrekkelijke typografie te bereiken is. Het zou de leesbaarheid aanmerkelijk verhogen.

Bladerend en wegdromend kwam ik een wijn tegen die ik onlangs als huiswijn kreeg voorgezet bij restaurant Visaandeschelde in Amsterdam. De Chileense Botalcura ‘el delirio’ Chardonnay Viognier 2005. Chilenen kunnen nog wel eens, vooral als ze zijn gemaakt van chardonnay-druiven, wat lobbig overkomen. Te veel van het verkeerde hout wordt vaak gebruikt om hem die typische vanillesmaak mee te geven. Niet bij deze wijn, heerlijk fris kwam hij binnen, met voldoende mineraliteit en een klein tinteltje op de tong paste hij perfect bij de wat vettige vis die we op het bord kregen. Johnson vond het huis Botalcura absoluut geen el delirio (gezichtsbedrog) en bekroonde het in zijn boek met vijf vette sterren.

Verder lezen:Hugh Johnson’s Wijngids 2007, Het Spectrum;Botalcura ‘el delirio’ Chardonnay Viognier 2005: www.buyyourwine.nl