‘Fed Express’ op eenzame hoogte

Ook Fernando Gonzalez kon niet winnen van nummer één Roger Federer.

De Zwitser is nu gebrand op een echte grandslamreeks.

De mannenfinale van de Australian Open 2006 had alles in zich om een kraker te worden. De twee finalisten, Roger Federer en Fernando Gonzalez, hadden de afgelopen dagen exceptioneel goed tennis laten zien en vooral hun halvefinalepartijen tegen respectievelijk Andy Roddick en Tommy Haas met overmacht gewonnen.

Na zijn succesvolle krachtmetingen met achtereenvolgens Lleyton Hewitt, James Blake, Rafael Nadal en Tommy Haas was de als tiende geplaatste Gonzalez langzaam maar zeker gaan geloven in het onmogelijke: de man verslaan die sinds 2 februari 2004 de wereldranglijst aanvoert en al negen grandslamtitels achter zijn naam schreef. „Roger is duidelijk de nummer één”, erkende de Chileen voorafgaand aan de wedstrijd. „Maar hij moet een keer verliezen en dat probeer ik in de finale voor elkaar te krijgen.”

Tijdens hun tiende onderlinge ontmoeting – de voorgaande werden allemaal gewonnen door de Zwitser – was er één moment dat Gonzalez voor een verrassing had kunnen zorgen. Dat was in de eerste set, bij een stand van 5-4 in zijn voordeel. Gonzalez had de Zwitser even daarvoor in diens opslagbeurt gebroken en liep op zijn eigen service uit naar 40-15. Maar Federer werd wakker geschud. Hij stormde naar het net en dwong zijn tegenstander in het defensief. Voor Gonzalez er erg in had, stond het weer gelijk – en voorkwam Federer dat hij voor het eerst in het toernooi een set moest afstaan.

Hoewel de Chileen ook in de rest van de wedstrijd goed partij bood, haalde hij niet meer zijn hoogste niveau. Won hij in zijn partij tegen Haas nog 86 procent van de punten na een goede eerste opslag, tegen Federer slonk dat percentage naar 68. En ook het aantal onnodige fouten was aanzienlijk hoger: 28 tegen 3 in de halve finale. ‘El mano de piedra’ (‘De hand van steen’) had zichtbaar weinig reserves over na zijn zeges op onder meer twee topvijfspelers.

Nadat Federer de tiebreak met 7-2 had gewonnen ging het desondanks in de tweede set lange tijd gelijk op. Toch was het Federer die bij een stand van 3-3 twee breekpunten afdwong op de service van de Chileen. Net als aan het einde van de eerste set verscheen de Zwitser een paar keer vanuit het niets aan het net, en produceerde hij twee krachtige returns. Het antwoord van Gonzalez leek uit wanhoop geboren: een slappe dropshot en een slag die in het squashcircuit niet zou misstaan maar op iemand als Federer weinig indruk maakt.

Ook Gonzalez’ coach Larry Stefanki, die eerder Yevgeny Kafelnikov en Marcelo Ríos nummer één maakte, moet al snel hebben ingezien dat een overwinning op Fed Express te hoog gegrepen was. Sinds de Amerikaan in mei vorig jaar de Argentijn Horacio de la Peña opvolgde, groeide Gonzalez uit van een wilde rammer met de neiging te blokkeren als het spannend werd tot een strateeg met een van de meest gevarieerde speltypes in het circuit. „Fernando heeft goed in de spiegel gekeken”, merkte Stefanki enkele dagen geleden op. „Er is veel moed voor nodig om je spel te veranderen als je al in de topvijftien staat.”

Aan moed ontbrak het Gonzalez ook gisteren niet. Toen het einde van de partij al in zicht was, liet hij zijn tegenstander nog een paar keer alle hoeken van het veld zien. Federer kon zoveel krijgshaftigheid wel waarderen en richtte zich in zijn dankwoord eerst tot het begeleidingsteam van Gonzalez: „Ik ben blij dat jullie zo veel progressie hebben geboekt.”

Met zijn tiende grandslamtitel op rij staat Federer in het toptennis op eenzame hoogte. Het klasseverschil met zijn tijdgenoten is inmiddels zo groot geworden, dat hij eerder een strijd met de geschiedenis voert dan met hen. Zo staat nu al vast dat de Zwitser eind februari 161 opeenvolgende weken de wereldranglijst aanvoert en daarmee het record van de Amerikaan Jimmy Connors breekt. Met zijn 36ste zege op rij is hij tien overwinningen verwijderd van het record van de Argentijn Guillermo Vilas. En ook de veertien grandslamtitels van Pete Sampras komen langzaam binnen handbereik. Sampras zelf maakt zich geen illusies en wacht op de dag dat zijn record gaat sneuvelen. „Ik denk dat Roger makkelijk 16 tot 18 grandslamtoernooien kan winnen”, liet hij vorige week nog weten.

Zelf is Federer nog het meest gebrand op het behalen van een échte grandslam: de Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en de US Open in één kalenderjaar. In het moderne tennis slaagde daar bij de mannen alleen zijn voorbeeld Rod Laver in. De 68-jarige tennislegende had er alle vertrouwen in dat Federer dit jaar ook de Franse Open zou gaan winnen: „Roger is de beste aller tijden.”

Lees meer over Roger Federer op www.rogerfederer.com