Een wat dun eerbetoon aan bassist Jaco Pastorius

Concert: Rotterdam Jazz Orchestra ‘De muziek van Jaco Pastorius’. Gehoord: 26/1, De Doelen, Rotterdam. Volgend concert: 16/2 ‘De muziek van Charles Mingus’, De Doelen, Rotterdam.

Een beetje muziekstad heeft zijn eigen orkest. Nu de jazz in Rotterdam weer een smoel heeft, met een geregeld aantal concerten per week en festivals, is een bigband onontbeerlijk. Waren eerder pogingen daartoe een stille dood gestorven, het in 2004 opgerichte Rotterdam Jazz Orchestra (RJO) lijkt vooralsnog overeind te blijven. Met een vorig jaar uitgebrachte cd en een vaste speelavond in Rotterdam als belangrijkste wapenfeiten.

De bigband, met musici uit de voorhoede van een veelal in Rotterdam geschoolde jazzscene, doet er alles aan om een eigen repertoire op te bouwen. Er moet gewerkt worden aan naamsbekendheid en de zalen moeten vol. Dus kreeg het RJO steun van concertorganisator Jazz International Rotterdam voor twee themaconcerten in De Doelen: eerbetonen aan twee overleden bassisten, Jaco Pastorius en Charles Mingus.

‘De muziek van Jaco Pastorius’, dat afgelopen weekend werd gebracht, bleek aanvankelijk een wat dunne gelegenheidstitel. In de eerste set kwam nog helemaal geen werk aan bod van de jong gestorven Amerikaanse musicus, wiens spel op de fretloze basgitaar in de jaren zeventig insloeg als een bom. Pastorius bewees dat er ritmisch en harmonisch meer mogelijkheden aan het instrument konden worden toegevoegd.

Het RJO, met dirigent en arrangeur Johan Plomp, koos hier voor een wat geforceerde introductie, met arrangementen uit eigen doos ‘zodat we er na de pauze ook nog zouden zijn’.

Klassiekers als Speak No Evil en Love for Sale, maar ook eigen composities klonken eigentijds. De partijen schoven mooi over elkaar heen, met buitelende en jagende blazers en een bijzonder uitgediepte solo van trompettist Jan van Duikeren.

Na de pauze interpreteerde het RJO vooral muziek van Pastorius’ innovatieve bigband Word of Mouth. Dat was de laatste creatieve uitspatting van de nog altijd tot verbeelding sprekende bassist.

Gast Michel Hatzigeorgiou, bassist in de Belgische formatie Aka Moon, was ooit bevriend met Pastorius, dús kenner. Hij wist zeer lenig en groovend, met een welhaast elastieke timing, een basis neer te leggen voor het orkest. Net als Pastorius had zijn baslijn een sturende rol.

Dirigent Plomp zweepte zijn orkest op eigenzinnige wijze behoorlijk op. Drentelend om en tussen zijn musici door fluisterde hij aanwijzingen in. Stukken als The Chicken en In 3 Views of a Secret werden passend en met veel energie gespeeld. De rechttoe-rechtaan aanpak had zijn uitwerking, deze muzikale ode klonk oprecht.

Volgende keer graag wat meer.

    • Amanda Kuyper