Zeer verdachte types

mir1.jpgDinsdag moest Famke na school even rusten op de bank. Een mok thee en een deken waren welkom. Ze had namelijk griep. ‘Dat weet ik van de wereld om ons heen’, zei ze. ‘Ik heb alle symptomen van griep, behalve koorts.’ Die symptomen had haar klas zojuist  uit het hoofd geleerd. 

Klas 2B behandelt ‘de wereld om ons heen’ deel 2 van A.A. Plesjakov. Het is een kruising tussen survival guide en etiquetteboek: elke bladzijde waarschuwt, onderricht of vermaant. Na ‘gevaren in het bos’, ‘gevaren in huis’, gevaren op de weg’ komen deze week ziekte en criminaliteit aan bod. 

Het boek puilt uit van hartverwarmende, maar ook verstikkende bezorgdheid, zoals die baboesjka’s die in speeltuinen continu op een halve meter afstand achter hun kleinkind aanhobbelen -hij zou eens kunnen struikelen! De ervaring leert dat diezelfde baboesjka’s ons westerse ouders schandalig frivool en nalatig vinden.

Maar als kind zou ik knap paranoide worden van ‘de wereld om ons heen’. Gisteren was klas 2B bij het hoofdstuk ‘zeer verdachten types’. Niet met vreemen meegaan of in onbekende auto’s stappen, nooit de deur opendoen als je alleen thuis bent. Schroeven de inbrekers de deur open, bel dan mama of de politie. (En neemt niemand op, bidden?) Wij laten Famke soms een half uurtje alleen thuis, maar dat zal ze straks wel te gevaarlijk vinden.

mir2.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mir3.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    • Coen van Zwol