‘Een financieel duwtje voor hedgefondsen’

Drie supercommissarissen gaan beslissen over de strategie van industrieel concern Stork. Het horrorscenario is dat ze het bestuur moeten ontslaan, vindt jurist Steven Schuit.

Steven Schuit Steven Schuit FOTO: Allen & Overy Allen & Overy

Het Amsterdamse gerechtshof benoemde gisteren Dudley Eustace (ex-Philips), Wim Kok (voormalig minister-president) en Kees van Lede (ex-Akzo Nobel) tot commissaris bij Stork, dat in onmin leeft met zijn grootste aandeelhouders. Het ‘super-trio’ heeft van de rechter een beslissende stem gekregen in de strategie van het industriële concern. Moet Stork verder als kampioen in de luchtvaartsector, zoals twee hedgefondsen willen, en de rest van zijn activiteiten verkopen? Of juist een bedrijf blijven met een brede basis? Steven Schuit, hoogleraar financieel recht (Universiteit Utrecht) en jarenlang partner bij advocatenkantoor Allen & Overy zat in het vliegtuig naar Londen toen de rechter zijn beslissing nam. „Dit is kwaliteit en senioriteit. Dit zijn zware jongens.”

Wat vindt u van de benoemingen?

„Eustace vind ik een vondst, want die zit buiten ons old boys netwerk. Deze drie hebben alles te vertellen over de strategie. Dat heeft het gerechtshof met zoveel woorden gezegd. Maar de strategie wordt gemaakt door de raad van bestuur. Dus de uiterste consequentie zou kunnen zijn: de raad van bestuur moet opstappen. Maar er zit juist een buitengewoon bekwaam bestuur. Met deze benoemingen kunnen de hedgefondsen niet tegen hun achterban zeggen: daar in Nederland zitten allemaal dwazen. Het kaliber van deze commissarissen maakt het moeilijk voor alle partijen om in hun ingegraven stellingen te blijven. Het zou me niets verbazen als de hedgefondsen met een financieel duwtje hun aandelen verkopen en de weg naar de uitgang nemen.”

Greenmail?

„Precies, zo noemen ze dat in Amerika. Samentrekking van greenback, zeg maar: dollars, en blackmail: chantage.”

Hoe actief moeten de drie commissarissen optreden om de strategie van Stork naar hun hand te zetten?

„Zij gaan natuurlijk eerst luisteren. Dat is niet eenvoudig, want alle betrokkenen zijn heetgebakerd. Ze zullen uit hun stellingen moeten komen. Maar op hun beurt kunnen deze drie commissarissen niet met lege handen terugkomen bij het gerechtshof. Zij zullen ruimte moeten zoeken in de standpunten. ”

Wat is het grootste risico dat de drie nieuwe commissarissen lopen?

„Dat de raad van bestuur niet wil bewegen in zijn standpunten. Als die heren zeggen: we buigen niet, kom je in het uiterste geval in de positie dat je hen moet ontslaan.”

Maar valt dat binnen het mandaat van Eustace, Kok en Van Lede?

„De raad van commissarissen kan het bestuur ontslaan. En als de commissarissen die al bij Stork zaten daarmee niet akkoord gaan, kan de rechter hén ontslaan. Als deze drie er niet uitkomen, en de rechter ontslaat de andere commissarissen, dan heeft heel ondernemend Nederland daar vrede mee, maar ook een beetje kiespijn. Dat is een horrorscenario dat iedereen kan bedenken, maar dat niemand zal willen laten gebeuren.”

Nederland heeft, zoals eerder bij heikele onderwerpen, zijn lot in handen gelegd van wijze mannen. Hoe ervaart het buitenland dat?

„In het buitenland zullen mensen zeggen: in Nederland heb je als puntje bij paaltje komt niets te vertellen, Nederland is aan het polderen, en dat is natuurlijk ook zo. Maar het essentiële signaal is dat alle partijen het gesprek moeten aangaan en zich behoorlijk moeten opstellen. De oproep tot dialoog is ook zeker Amerikaans.”

    • Menno Tamminga