Heel goed voor bips-tennis

Van tv en pc word je een couch potato. Een vegetatieve levensvorm die zappend en klikkend voort bestaat. Tot je door het beeldscherm wordt uitgenodigd te bewegen, met de Wii.

De spelmodule Wii van Nintendo nodigt uit tot tennis of een andere sport in de huiskamer.

De spelmachine Wii van Nintendo, sinds december op de markt, heeft als belangrijkste verkoopargument de revolutionaire draadloze afstandsbediening. Het ding is gevoelig voor bewegingen. Zo kun je een spel besturen door met de afstandsbediening te zwaaien. Ter demonstratie krijgt de koper een schijfje met sportachtige spelletjes. Bij ‘golf’ zwaai je met een denkbeeldige golfclub. Bij ‘honkbal’, ‘tennis’ en ‘bowlen’ gaat het op vergelijkbare wijze. Iedereen die het ziet popelt om het te proberen.

Installatie van de Wii is een fluitje van een cent. Kinderen van dertien doen het in een paar minuten. Het apparaat heeft draadloos internet en vindt het huisnetwerk zonder problemen. (Niet noodzakelijk voor de mee geleverde spelletjes.) Wie geen draadloos netwerk heeft, heeft een probleem, want voor een draadverbinding is de Wii niet geschikt: het contactpunt ontbreekt.

De sportieve spelletjes zijn zo makkelijk dat iedereen ze direct kan spelen. De vraag is wel of ze niet wat te makkelijk zijn gemaakt. Bij tennis lijkt het onmogelijk een verkeerde service te slaan. Het retourneren van een bal is eenvoudig: gewoon op tijd een slagbeweging maken. De speler hoeft geen moeite te doen de bal te bereiken; de figuurtjes op het scherm rennen er vanzelf naartoe en zijn altijd op tijd. Het enige waar je op moet letten is dat je op tijd een slagbeweging maakt.

Spelers zijn geneigd te doen wat van ze wordt verwacht: bij tennis proberen ze echte tennisslagen te maken, de werper bij het honkbal maakt een echte werpbeweging en bij het bowlen wordt op de kegels in de televisie gemikt. Maar dat hoeft niet. De bewegingssensor in de afstandsbediening heeft geen idee waar de tv is, of in welke stand hij in de hand ligt. Dat betekent dat hij op praktisch elke beweging reageert. Bij het tennissen maakt het niet uit of je naar de grond slaat, of recht omhoog, of op je eigen bips: als je op tijd een willekeurige beweging maakt blijf je in het spel.

Zo heeft schrijver dezes een wedstrijd gewonnen, nota bene van de Wii zelf. Tijdens bowlen bepaal je vóór de worp met cursortoetsen hoe je mikt. Bij de worp zelf mag je van de tv af gooien, of in de richting van een kamerplant, als je maar zwaait.

Dat lijkt voor de meeste mensen de pret niet te drukken. In de VS wordt de Wii al gepropageerd als nieuw soort lichaamsbeweging voor kinderen, en als acceptabel computervermaak voor ouderen. Hij is half zo duur als concurrerende apparaten (250 euro) en de internettoepassingen zijn gratis. Voorlopig moet je voor een exemplaar op de wachtlijst.

    • Herbert Blankesteijn