Drie is teveel (slot)

Daar stond de prins dan. Volkomen verbijsterd van wat er was gebeurd en het niet goed te snappen wat er aan de hand was. Pas na een tijdje begon het tot hem door te dringen.

Opeens viel het hem op dat het erg stil was in de zaal. Hij keek om zich heen, en zag dat iedereen in de zaal naar hem keek. Ook DJ Tiësto keek met open mond naar hem.

De prins, die niet graag in het middelpunt van de belangstelling staat, maakte dat hij wegkwam en rende naar buiten.

Eenmaal daar aangekomen, hijgend en puffend, zakte hij neer op de grond en begon te huilen. Hij snikte het uit en dacht aan Sneeuwwitje, Doornroosje en Assepoester. Hij wist niet wie hij moest kiezen. Doornroosje met haar mooie, glanzende ogen, Sneeuwwitje met haar roetzwarte haar, of Assepoester met haar stoere graffiti-jurk. Hij kon niet kiezen.

Net toen hij daarover zat te piekeren, hoorde hij een stemmetje. „Moet ik je troosten?” vroeg het stemmetje. Het was Roodkapje! „Nee hè, niet jij weer!” riep de prins woedend. „Hoe durf je hier nog te komen, stom wicht!”

„Nou, sorry hoor!” riep ze beledigd. „Ik kwam alleen maar even zeggen dat Sneeuwwitje van de Eifeltoren is gesprongen en dat Doornroosje zichzelf heeft opgeblazen.”

„Oh nee!” riep de prins uit.

„En weet je wat er met Assepoester is gebeurd?” Zonder op antwoord te wachten, zei Roodkapje: Assepoester was zo beledigd dat ze aan de boze fee heeft gevraagd of ze haar om wil toveren in wc-papier. Dat werd de prins iets te veel en hij viel flauw.

Roodkapje haalde haar schouders op, riep iets en daar kwam de zwarte limousine aanrijden. Ze stapte in en zei tegen de chauffeur: „Laat hem maar! Hij is gestoord!” En toen reed de wagen weg.

EINDE

Verhaal geschreven door Annelieke Joosten, 10 jaar, uit Breda