tips voor het filmfestival

Filmrecensenten van nrc.next tippen de interessantste producties op het IFFR.

1Als je naar het filmfestival van Berlijn gaat, verheug je je op de nieuwe Clint Eastwood, of de nieuwe De Niro. In Cannes hoop je Ozon te zien en in Venetië Kitano. Maar in Rotterdam? In Rotterdam verheug je je op het festival. Er komen heus films voorbij van makers die ze hier Kings and Aces noemen, grootmeesters als Tsai Ming-liang (I Don’t Want to Sleep Alone) of Werner Herzog (Rescue Dawn). Natuurlijk moet je die hier gaan zien, want wie weet komen ze nooit meer in de Nederlandse bioscoop. Maar je verheugt je op de ontdekkingen uit de krochten van de cinema die dit festival voor je opent. In de catalogus lezen we over de eerste Balkan Dogma-film, over Belgische drummers en Finse gitaristen en over een Filippijnse Anna Magnani. Wat kan dat in hemelsnaam voor iemand zijn? Kijken!

Bas Blokker

2 Wat gaat er om in het hoofd van een moslimterrorist, vroeg Juurd Eijsvoogel zich gisteren in deze krant af naar aanleiding van een artikel in The New Yorker. In Hamburger Lektionen van het Duitse enfant terrible Romuald Karmaker horen we met welke demagogische strategieën iemand kan worden gehersenspoeld en opgeruid. Karmakar herensceneerde integraal twee haatpreken die de Marokkaanse imam Mohammed al-Fazazi in januari 2000 in de Hamburgse Al-Quds-moskee hield. Enkele zelfmoordpiloten van 9/11 bleken regelmatige bezoekers te zijn geweest van deze moskee en voerden vertrouwelijke gesprekken met Fazazi. In Hamburger Lektionen leren wij zijn denktrant kennen. Wanneer mag een moslim een tube tandpasta stelen of een ongelovige vrouw verkrachten? ‘In een land dat in oorlog is met de islam.’ Welke landen zijn in oorlog met de islam? ‘Alle landen die de Universele Verklaring van de Rechten van de mens onderschrijven.’

Dana Linssen

Hamburger Lektionen: op 30 jan. en 1 en 2 febr.

3 De Amsterdamse Film Coop bestond tussen 1969 en 1974, waarna het aan botsende ego’s en ruzies over de te volgen koers uit elkaar viel. De Coop was een typisch product van de jaren zestig: leven en werken in een commune en op idealistische basis werden in het land experimentele films vertoond, die door de leden van de Coop waren gemaakt, onder wie Mattijn Seip, Niko Paape en Jos Schoffelen. Ook het werk van buitenlandse filmmakers zoals Kurt Kren en Malcolm Le Grice werd er gedraaid. De vertoningen werden georganiseerd door Electric Cinema, die werd gerund door filmmaakster Barbara Meter. Het filmfestival Rotterdam heeft nu een drietal programma’s van de Electric Cinema gereconstrueerd en gegroepeerd. Na ruim dertig jaar krijgt een nieuw publiek dus weer de kans om te ervaren hoe bijzonder de experimentele scene uit die jaren was, in veelal gerestaureerde kopieën.

André Waardenburg

Electric Cineme ReDux: op 27 januari

    • André Waardenburg
    • Dana Linssen
    • Bas Blokker