Regels hinderen culturele sector

De vrijetijdssector behoort tot de snelst groeiende en meest veelbelovende economische activiteiten in Nederland, maar wordt gehinderd door een woud van regelgeving en regelgevers.

Dit staat in een rapport over de hinderlijke effecten van regeldruk voor de bedrijvigheid in de sectoren cultuur en vrije tijd. Het rapport, dat vanmiddag is aangeboden aan staatssecretaris Van Gennip (Economische Zaken, CDA), is onderdeel van een serie onderzoeken naar regeldruk door een commissie onder leiding van de Rotterdamse hoogleraar Stevens.

Het rapport spreekt van een groot aantal knelpunten, „ineffectieve, zeer gedetailleerde of onuitlegbare regels” en een overschot aan toezicht op de culturele sector. Deze knelpunten „dienen allemaal aangepakt en opgelost te worden”, aldus het rapport.

De helft van de hinderlijke regelgeving is afkomst van gemeenten, de andere helft betreft rijksregelgeving. De commissie-Stevens doet dertien aanbevelingen om de meest knellende regels te herzien. Van Gennip heeft vanmiddag toegezegd de aanbevelingen in een actieplan te zullen overnemen.

Het is, aldus het rapport, onbegrijpelijk dat verschillende overheden of afdelingen binnen één overheid zich bezighouden met dezelfde vergunningen, waarbij regels op elkaar gestapeld worden en overheden elkaar tegenwerken. Ook ontbreekt het vaak aan klantvriendelijkheid en deskundigheid bij (lagere) overheden om de culturele sector of de recreatiesector van dienst te zijn.

Uit het onderzoek blijkt dat geregeld sprake is van machtsmisbruik door ambtenaren bij de toekenning van vergunningen. De commissie stelt voor om één loket voor alle vergunningen en een ombudsman voor klachten in te stellen. In het geval van rondreizende voorstellingen zou bijvoorbeeld een vergunning van één gemeente moeten gelden in alle gemeenten waar wordt opgetreden.

Voor buitenlandse artiesten die vaak eenmalig in Nederland optreden moeten de regels, bijvoorbeeld ten aanzien van identificatie, worden aangepast. Verder doet de commissie voorstellen om de wildgroei aan auteursrechten en de termijn hiervan te beperken en om de rechten betalende partijen meer zeggenschap te geven.