Blauwe stilte

Zoals het vliegen druppelt van gebroken vleugels

valt blauwe stilte op steen.

Mijn binnenkant is voortaan de enige plek waar ik reis.

Ik ben de rijstvelden vergeten, de dadelpalmen,

de gewonde zwanen door witte mist omgeven.

Op het paard van mijn portemonnee kwam ik hier aan.

Mijn hart is mijn bankpasje,

de zon, de maan en haar ogen mijn pincode.

En nu ben ik hier, in het koninkrijk

van vallende wateren en opstijgende ambtenaren

als een kwartiertje vertraging in regen.

Mijn vertrek is mijn enige bestaan.

Ik moet gaan,

naar het Zuiden als deze stilte het Noorden,

naar het Noorden als deze stilte het Zuiden is.

Al Galidi

Al Galidi (1971) werd geboren in Irak. Zijn laatste bundel De herfst van Zorro is genomineerd voor de VSB-poëzieprijs 2007

    • Al Galidi