Scherpschutter sneuvelt

Israël ziet in de 19-jarige Shahar Peer een toekomstige grandslamwinnares.

Dat zal niet in Melbourne zijn, al was ze dicht bij een historische kwartfinalewinst.

Shahar Peer tijdens haar verloren duel met Serena Williams. Foto AP Israel's Shahar Peer reacts during her quarterfinal match against Serena Williams of the U.S. at the Australian Open tennis tournament in Melbourne, Tuesday, Jan. 23, 2007. (AP Photo/Steve Holland) Associated Press

Nog nooit was een Israëlische tennisster zo dicht bij de halve finale van een grandslam. Het scheelde maar een haar of de 19-jarige Shahar Peer uit Macabim had historie geschreven in haar kwartfinalepartij tegen Serena Williams op de Australian Open. Slechts twee punten verwijderd was Peer van de zege, maar na ruim tweeënhalf uur zenuwslopend tennis was het de Amerikaanse die haar handen in de lucht stak.

De bookmakers hadden vooraf al hun kaarten op Williams gezet, die de afgelopen dagen respect afdwong met haar succesvolle comeback. De jongste van de twee Williams-zussen, nummer 81 van de wereldranglijst, speelde vorig jaar slechts vier partijen wegens blessureleed, maar wist in Melbourne twee speelsters uit de toptwintig te verslaan. De relatief onbekende Peer wekte op haar beurt verbazing door in de vierde ronde te winnen van Svetlana Kuznetsova, winnares van de US Open van 2004. Maar de lange trofeeënlijst van Williams – 26 titels, waaronder zeven grandslams – sprak beduidend meer tot de verbeelding in het gokcircuit.

Toch was het de Israëlische die aan het eind van de partij in de Rod Laver Arena een staande ovatie kreeg. Peer had haar tegenstandster dan ook tot het eind toe in de houdgreep gehouden. Met een goede opslag, snoeiharde winners en vooral: een ijzersterke wil. Williams was zichtbaar overrompeld door het enorme loopvermogen van Peer, die met name in de eerste set prima retourneerde. Ze liep in slechts twintig minuten uit naar 4-1. Pas nadat Williams de scheidsrechter om toestemming had gevraagd haar aantekeningenboekje uit de locker room te laten ophalen, hervond de Amerikaanse haar kracht. Het boekje werd in de pauzes veelvuldig geraadpleegd en leek haar houvast te geven. Dat nam niet weg dat Peer de eerste set naar zich toetrok: 6-3.

In de tweede set waren de rollen omgedraaid. Williams dwong op 3-2 en 30-30 een breakpunt af en produceerde vervolgens een lovegame op eigen service. De daarop volgende opslagbeurt van Peer brak zij zonder veel moeite: 6-2.

De grote vraag was of Peer, die slechts een keer eerder tegen Williams speelde (en verloor) de klap te boven zou kunnen komen. En of ze niet zou bezwijken onder de torenhoge verwachtingen in haar geboorteland. De afgelopen dagen werden Peers verrichtingen in Melbourne breed uitgemeten in de Israëlische pers; haar wedstrijden hielden duizenden landgenoten aan de televisie gekluisterd. Peer, deeltijd soldaat en een van de beste scherpschutters van haar lichting op de militaire opleiding, zou de eerste Israëliër met een grandslamtitel worden, zo klonk het steeds.

Peer staat erom bekend dat zij de moed nooit opgeeft, ook al lijken haar kansen klein. „Favoriet of underdog, ik ga door tot het bittere eind”, zei ze afgelopen zomer al eens op Wimbledon.

Dat doorzettingsvermogen werd haar vooral bijgebracht in de twee jaar dat zij in het Israëlische leger diende. „Zowel voor mannen als voor vrouwen is dat een zware periode, waarin ze leren op zichzelf te vertrouwen”, zei ze destijds op Wimbledon. „In die tijd leerde ik ook omgaan met wapens, en ik merkte al snel dat ik goed in schieten was.” De link met haar vuurkracht op de tennisbaan was al snel gelegd.

Toch waren haar krachten niet genoeg om de triomftocht van Williams te onderbreken. Peer verloor de derde set met 6-8, maar dat lag niet aan het goede spel van de Amerikaanse, die 49 onnodige fouten produceerde en nauwelijks risico in haar spel durfde te leggen.

Op de vraag waarom Williams wél doorgaat naar de halve eindstrijd en Peer niet, was het antwoord van de Amerikaanse: „Ik ben de ultieme concurrent. Of ik nou tennis, een kaartspel speel of een weddenschap aanga wie het snelst handtekeningen kan uitdelen – ik wil altijd de beste zijn.”

Om vervolgens nog maar eens te onderstrepen dat zij een rotsvast vertrouwen in eigen kunnen heeft. „Ik geef mezelf altijd een complimentje, of ik nou op straat loop, of dat ik een wedstrijd aan het winnen ben.”

Toch had ze na afloop ook nog en aantal complimenten over voor haar Israëlische tegenstandster. „Ik vind het ongelooflijk, haar prestaties. Haar spel voor heel Israël is geweldig”, vond WIlliams. „Het is duidelijk dat zij een hele solide speelster is. Ik denk dat ze een hele grote toekomst tegemoet gaat.”

Maar tegelijkertijd kijkt Serena WIlliams kijkt alweer vooruit naar haar eigen toekomst. Haar volgende partij, de halve finale, speelt Williams tegen de Tsjechische Nicole Vaidisova, die gisteren met speels gemak haar landgenote Lucie Safarova aan de kant zette: 6-1 en 6-4. Ook in die partij zal haar competitive spirit geen overbodige luxe zijn.