Een lief Zeeuws meisje

Muziektheater: Zeeuwse Nachten 2, door het Volksoperahuis. Tournee t/m 26 april. Inl. www.volsdkoperahuis.nl.

Wankel betreedt koningin Amalia het podium om de opheffing van Nederland te proclameren. Prompt keert 19e-eeuwse zeeheld Jan van Speijk („Dan liever de lucht in!”) terug op aarde om het land te redden, door zichzelf nogmaals op te blazen. Maar ja, wat bereik je daarmee?

Zeeuwse nachten is een politiek geëngageerde trilogie van het Volksoperahuis waarin de groep legendarische Nederlandse helden middenin het hedendaagse, op drift geraakte Nederland dropt. In deel 1 waren de helden Zeeuws Meisje en Hansje Brinkers. In deel 2 is het Jan van Speijk, de marineman die tijdens de Belgische Opstand zijn schip in de Antwerpse haven aan de rebellen dreigde te verliezen, en het toen opblies.

De aangekondigde, twééde zelfmoordactie van Van Speijk wordt een groot media-event, met talrijke actiegroepen die aanbieden om mét de zeeheld mee te ontploffen. Terwijl de menigte op de kade wacht („Wij willen bloed!”) raakt Van Speijk ondertussen met zijn schuit in Tora Bora, Afghanistan, verzeild. Zijn bemanning bestaat uit Marokkaanse jongeren van de Glenn Mills tuchtschool die weigeren om hun schoenen aan het woestijnzand vuil te maken: „Respect voor mijn Prada’s, man!”. Zeeuws meisje, dat zichzelf aan boord heeft gesmokkeld verkleed als Ketelbinkie, valt in handen van de Talibaan.

Kortom, het fantasierijke verhaal is weer zeer vermakelijk en bevat talrijke verwijzingen naar de actualiteit. Schrijver Rogier Schippers haalt echter zoveel overhoop dat niet helemaal duidelijk is wat hij wil vertellen. Van Speijk en Zeeuws meisje hebben nogal reactionaire anti-moslimpraatjes, maar waarschijnlijk ligt Schippers’ sympathie meer bij Amalia’s doemscenario over het heersende neo-Thatcherisme: de Nederlandse staat die zichzelf in de uitverkoop heeft gegooid.

Rogier Schippers steelt zelf wederom de show, in zijn dubbelrol van Zeeuws meisje/ Ketelbinkie en koningin Amalia. Doordat hij zijn grove gezicht een lieve zachte glans kan geven, valt het helemaal niet op dat zijn bootwerkerspostuur zich slecht leent voor vrouwenrollen.

    • Wilfred Takken