Duurzame energie kost veel oppervlak

In NRC Handelsblad van 11 januari staat een bijdrage van Marcel aan de Brugh. Hierin wordt Ad van Wijk, directeur van Econcern, geïnterviewd. Hij wordt als volgt geciteerd: ”Voor iedereen wil ik duurzame energie bereikbaar maken.” Aan de Brugh voegt hieraan toe: hij lijkt goed op weg. Die laatste zin had moeten luiden: het blijft gemorrel in de marge.

Laten we eens rekenen. Op 12 augustus 2003 was het maximale elektriciteitsverbruik van Nederland 12.550 megawatt. Welk landoppervlak is er nodig om 1.000 megawatt duurzaam op te wekken? Dat is 100 km2 voor een windturbinecentrale op vol vermogen; over een jaar (met zwakke wind en storm als de centrale weinig of niets doet) levert zo`n centrale evenveel op als een klassieke centrale van 200 megawatt. Dat is 20-50 km2 voor een thermische centrale op zonne-energie en 75 km2 voor een fotovoltaïsche centrale op zonne-energie. En 3.000-5.000 km2 voor een centrale op basis van biomassa. Er is geen zicht op dat deze oppervlakken wezenlijk kleiner kunnen worden. De hoeveelheid duurzame energie is welhaast onbeperkt. Het probleem is dat het zoveel inspanning kost om ze te concentreren, dat ze op grote schaal onpraktisch worden.

    • Kees van 't Land Enschede