De toekomst is gratis

Vandaag verscheen het eerste nummer van het nieuwe dagblad ‘De Pers’.

Uitgever Van den Berg gelooft in gratis kwaliteit.

Treinreizigers krijgen vanochtend op het station niet alleen Spits en Metro aangeboden, maar ook de nieuwe ‘kwaliteitskrant’ De Pers. De krant wordt verspreid op een aantal NS-stations in de Randstad. In de loop van de week groeit het aantal uitgiftepunten op stations. Verder vindt vandaag verspreiding plaats op bedrijventerreinen en in stadscentra – ook buiten de Randstad. Binnen enkele weken moet De Pers verkrijgbaar zijn bij supermarkten en tankstations. „De distributie moet langzaam groeien”, zei uitgever Cornelis van den Berg vorige week. „Dat is zelfbescherming. Je moet niet alles direct willen neerzetten.”

De Pers kreeg de afgelopen maanden veel aandacht in de media. Van den Berg was liever in alle rust begonnen met z’n nieuwe krant. „Pas op onze eerste dag van verschijnen was ik graag de discussie over de toekomst van de dagbladen aangegaan.”

De mislukte samenwerking van PCM Uitgevers, de eigenaar van nrc.next, en investeerder Marcel Boekhoorn bracht het nieuwe dagblad in het centrum van het nieuws. PCM en Boekhoorn zouden eerst samen een gratis krant beginnen, maar de uitgever trok zich terug. Boekhoorn ging solo verder, legde miljoenen euro’s op tafel, kocht een dream team van verslaggevers en zag vanochtend het eerste nummer verschijnen.

Dé vraag in alle verhalen over De Pers is: hoe denken ze geld te verdienen met een gratis kwaliteitskrant? Kwaliteit is immers duur, die moet de lezer betalen. Het antwoord van Van den Berg zit in de slogan van de krant: ‘Gratis, maar niet goedkoop’. „Lezers én adverteerders zijn meer geïnteresseerd in een gratis krant die uitgaat van oude journalistieke waarden dan in een openbaar-vervoer-krantje.”

Hij wijst op het idee achter Metro, het gratis-dagbladconcern waarvoor hij werkte in Nederland. „Het plan van Metro was om in een groot aantal landen gratis kranten te beginnen. Zo’n wereldwijd netwerk zou de perfecte partner zijn voor internationale bedrijven met wereldwijde reclamecampagnes. Metro moest kranten maken waaraan zo min mogelijk aanstoot genomen kon worden.”

Het heeft Metro daarna altijd verbaasd dat concurrenten precies dezelfde soort kranten neerzetten, aldus Van den Berg. De Nederlandse editie van Metro verscheen in 1999 en tegelijkertijd kwam De Telegraaf met Spits. Ook met bijna alleen kort nieuws, gericht op een jonge lezers.

Een concurrerende gratis krant moet zich volgens Van den Berg richten op dingen die Metro en Spits laten liggen. „Zoals eigen nieuws en gedegen onderzoek.” Dat vinden (hoger opgeleide) lezers belangrijk en daarvoor hebben adverteerders geld over. Hij ziet op termijn drie soort dagbladen ontstaan. Betaalde kranten zoals NRC Handelsblad en het Financieele Dagblad worden nicheproducten. Simpele, gratis openbaar-vervoer-kranten zijn er „voor verveelmomenten in de trein”. En er komen gratis kwaliteitskranten als De Pers. „Ik zie geen toekomst voor betaalde massakranten.”