Suggestie

Gemist. De deuren sluiten al. Tegen beter weten in blijf ik de stoptrein tegemoet hollen en ter hoogte van de locomotief kruist mijn blik die van de machinist.

Mijn teleurgestelde blik maakt blijkbaar iets in hem los, want hij wenkt me en opent zijn cabinedeurtje. Wat een klantvriendelijkheid! Een seconde nog hoop ik voorin te mogen meerijden, maar vriendelijk dirigeert hij me richting coupé.

Mijn medepassagiers zien een hijgende dame in minirok die met rode konen en een brede glimlach uit de cabine komt. Ik besluit de vragende blikken te negeren. Stoïcijns verdiep ik me in mijn krant. Laat ze maar fantaseren.