Politiek toneel hoeft niet saai te zijn, vindt Oostpool

Politiek theater is in.

Toneelgroep Oostpool brengt Italiaanse nacht, met heel veel muziek.

***--

Een feestavond in een provinciestadje. De socialisten gaan er hun Italiaanse Nacht houden. De waard van het etablissement heeft echter ook de rechts-radicalen geboekt, voor hun Nationale Dag. Dat wordt hommeles.

Tot excessief geweld komt het niet in de zo lieflijk klinkende voorstelling Italiaanse Nacht. Maar de sfeer is dreigend. Alleen al het decor straalt grimmigheid uit. Men speelt gedeeltelijk achter stalen muren die aan gevangenishekken doen denken. Zij perken niet alleen de bewegingsvrijheid in, maar ook het denken.

Dwangmatig roepen de socialisten en de rechts-radicalen hun leuzen. Odön von Horváth schreef Italiaanse Nachten aan de vooravond van Hitlers machtsovername. Regisseur Arie de Mol en vertaler Rob Klinkenberg actualiseerden het. En wel zo drastisch dat het is alsof we geen Beierse maar Nederlandse politici horen orakelen.

Hun clichétaal klinkt oneindig dom. De domheid jaagt de polarisering aan en die brengt de democratie aan het wankelen. Zoiets wil De Mol laten zien. Verontrustend is dat de socialisten hier inderdaad slappe sussers zijn en de rechts-radicalen niets meer te bieden hebben dan rancune.

Politiek theater is in. Toneelgroep Oostpool heeft dit jaar zelfs tot seizoen van het strijdtoneel uitgeroepen en om duidelijk te maken dat dat niet saai is, gooit het Arnhemse gezelschap er heel veel muziek tegenaan. Het grote, deels uit onervaren spelers bestaande ensemble zingt verrassend goed. De Mols spelers doen wat de gevestigde politici volgens hun opponenten steeds maar weer verzuimen: ze houden contact met het volk – pardon, het publiek.

Italiaanse Nacht, door Toneelgroep Oostpool