Hallo! Nu kunnen jullie niet meer om ons heen

De nieuwe ‘Unsigned’-cd is exclusief voor vrouwen.

Is dat nodig? „Je ziet niet zoveel vrouwelijke artiesten die hun eigen ding doen.”

Linksboven alle dames op rij: boven Sage, Jav’lin, Rosa Ana en Neenah, onder Giovanca, Sabrina Starke en Ntjamrosie. Rechtsonder in het groen ook nog Senna. Foto’s Thomas Donker Donker, Thomas

Twee dingen vallen meteen op bij The Mighty 8, een initiatief van het Popinstituut waarbij acht vrouwelijke rappers en zangeressen zonder platenlabel de kans krijgen zich nationaal op de kaart te zetten. Eén: het enorme enthousiasme van de deelneemsters, en twee: de chaos bij de totstandkoming van het project. De invulling van de achtste plek was lang onzeker: twee deelneemsters haakten af voordat de positie sinds december definitief is ingenomen door het Amsterdamse mc-straatschoffie Rosa Ana (18). Tijd om samen te repeteren is er nauwelijks - de acht dames hebben elkaar nog maar één keer gezamenlijk gezien, bij het eerste optreden op Noorderslag. Van de cd, die afgelopen zaterdag eigenlijk officieel gepresenteerd werd, zijn zes nummers nog niet af en hij ligt dus pas 12 februari in de winkel. Bij het concert zaterdag moest het enige gezamenlijke nummer – The Mighty 8 Anthem – nog snel even worden ingestudeerd.

Maar dat geeft allemaal niks, want leuk is het wel. Dat vinden althans de deelneemsters: Rappers Sage (23, tevens producer en zangeres), Rosa Ana (18) en Jav’lin (21), en zangeressen Neenah (18, ook producer), Ntjamrosie (23), Sabrina Starke (27) en Giovanca (29). Hetzelfde geldt ongetwijfeld voor zangeres Senna (25), maar die moest zaterdag het interview missen wegens verplichtingen elders, en was maar net op tijd voor de soundcheck ’s avonds.

Senna heeft, onder meer dankzij herhaaldelijke samenwerking met vriend Pete Philly (& Perquisite), al de meeste faam verworven. Maar ook een aantal andere dames staat op het punt van doorbreken. Soulzangeres Sabrina Starke won in 2006 de Talent Night en werd tweede bij de Grote Prijs. Er gaan geruchten over een platencontract op komst. Giovanca was al achtergrondzangeres bij Boris en Relax en werkt met producer Benny Sings nu aan een solocarrière. Ntjamrosie studeert nog aan het conservatorium, maar heeft al wel behoefte aan een booker. En Jav’lin en Sage voerden beiden verschillende gesprekken met platenmaatschappijen. Omdat ze allemaal nog wel een duwtje kunnen gebruiken, zet het Popinstituut ze nu in de schijnwerpers.

The Mighty 8 is de zevende editie van Unsigned, een initiatief van het Popinstituut waarbij Nederlands talent de kans krijgt gezamenlijk een cd te maken en door het land te toeren. Eerdere deelnemers aan Unsigned-projecten waren Raymzter, Opgezwolle, Pete Philly en Lange Frans. Maar niet eerder was deelname exclusief voor vrouwen. Denken de dames dat zulke positieve discriminatie nodig is in hun vak? Jav’lin wel: „Natuurlijk, er is een aantal vrouwen heel zichtbaar in de muziekindustrie. Maar als je weinig concessies wenst te doen aan platenmaatschappijen, en je kleren aan wilt houden, is het veel moeilijker. Dus uiteindelijk zie je niet zo veel authentieke vrouwelijke artiesten die echt hun eigen muziek maken en daar helemaal voor gaan. Maar ze zijn er wel. En dit project is een manier om te zeggen: ‘Hallo hier zijn we, en jullie kunnen niet meer om ons heen.’”

Sage: „Muziek maken is tegenwoordig 90 procent business en 10 procent muziek. Bij ons is die verhouding andersom. We willen laten zien dat het ook nog gewoon puur om de muziek kan gaan.” Dat zijn geen loze marketingpraatjes. Geen van de deelneemsters is zomaar een mooi poppetje dat aardig een door anderen bedacht nummer kan uitvoeren. Allemaal schrijven ze hun eigen teksten. die soms, zoals bij Jav’lin en Sage, door de zware thematiek (doodstraf, kinderprostitutie) moeilijk te ‘marketen’ zijn. Een aantal van hen produceert haar eigen beats. En allemaal blijken ze tijdens het gesprek deskundig en gedreven.

Die gedrevenheid hebben ze gemeen; daar schreven ze ook het gezamenlijke nummer, The Mighty 8 Anthem, over. Maar verder benadrukken ze graag hoezeer ze verschillen (Giovanca: „We lijken wel de Spice Girls!”), en inderdaad is de variatie groot. Jav’lin, groot en stevig, met een woeste bos wild krullend haar, rapt over een stemmige beat in plat Amerikaans over misstanden als de doodstraf. Dat is niet geforceerd gettoachtig; een Amerikaanse vriend van haar zat in een auto bij iemand die een moord had gepleegd. Ze werden opgepakt en even zwaar veroordeeld. De daadwerkelijke dader is inmiddels geëxecuteerd; de vriend zit nog op ‘death row.’ Jav’lin: „Ik wil mensen bewust maken van de praktijk rond de doodstraf, en hoeveel fouten er worden gemaakt.”

Rapper/producer/zangeres Sage – minder groot, ook een beetje mollig, het lange donkere haar stoer in een staart schuin op haar hoofd – wil mensen met melodieuze, Nederlandstalige raps, eveneens bewust maken, van vrouwenmishandeling, kinderprostitutie, het milieu. „Ik kan niet eens meer naar het journaal kijken, zo erg trek ik het me allemaal aan. Die storm in Nederland, het feit dat het warm is in januari, de wereld vergaat, en mensen hebben het niet eens in de gaten. Maar het is ook niet zo dat ik een Greenpeace-rapper ben of zo, met bomen op het podium.” Haar latere optreden bewijst dat Sage net zo gemakkelijk opgewekt pompende hiphopbeats kan produceren, of zoete liedjes zingt over de liefde.

Zingen over de liefde, dat doen ook Neenah, Sabrina Starke en Giovanca. Starke in sterke, pure soulnummers, met een krachtige stem die soms doet denken aan Mary J. Blige, en een bijpassende podiumoutfit - strakke zwarte broek, wit korset, hoed diep over de ogen getrokken. Charmante Giovanca (ook presentatrice en fotomodel) doet het in meer up tempo, popachtige nu-soul, met een gelikte podiumpresentatie en een stem die af en toe Erykah Badu in herinnering roept. Neenah zingt alleen op de plaat. De 18-jarige Nederlandse wilde graag meedoen aan dit project, maar houdt niet van optreden, en blijft – zeker sinds ze zich een jaar geleden tot de islam bekeerde – liever achter de schermen. Veel invloed op haar werk heeft haar bekering verder niet, zegt ze. „Ik zal niet zo snel een nummer over seks schrijven, maar dat deed ik toch al niet.” Haar nieuwe religie is vooralsnog geen directe inspiratiebron voor haar teksten.

Giovanca is blij dat de plaat qua thematiek niet topzwaar is geworden. „Als ik een liedje wil schrijven over iemands mooie witte schoenen, moet dat ook kunnen.” Ook Ntjamrosie gaat het niet per se om het overbrengen van een al dan niet zwaar onderwerp. Ze zingt soms in het Frans, of het Kameroense dialect Bulu, en zal voor veel toehoorders dus onverstaanbaar zijn. Ze wil met haar muziek vooral een bepaald gevoel aan haar gehoor overbrengen. Dat is ook het verschil tussen rap en zang, denkt Neenah. „Als je rapt heb je heel veel woorden tot je beschikking om te zeggen wat je vindt.” „Dat klopt”, vindt Sage, „en dan moet je ze ook voor de goede zaak gebruiken.” Maar de half-Chileense Rosa Ana, oorspronkelijk battle-mc, gaat weer heel anders te werk. „Ik kies nooit van tevoren een onderwerp, maar rap puur vanuit mijn gevoel. Van het een kom ik dan op het ander. Soms kom ik dan wel bij politiek uit, maar dat is nooit volgens een vooropgezet plan.”

Ondanks al die verschillen zijn de deelneemsters erg enthousiast over elkaar. Voormalig dichter Jav’lin inspireert Sage, zo zegt die laatste, om poëtischer te rappen. En Jav’lin raakte bijna weer aan het dichten, dankzij de begeesterde performances van de zangeressen, de eerste keer op Noorderslag. Dat vinden ze allemaal unaniem het leukst aan dit project: de anderen zien, van de anderen leren. En natuurlijk, de media-aandacht is handig, en een platencontract zou mooi zijn. Dat ligt voor de zangeressen eerder in het verschiet, denkt Jav’lin. „Wat zij doen is iets toegankelijker. Als female mc moet je toch opboksen tegen allerlei vooroordelen.” Jav’lin en Sage kregen allebei al eens van een platenmaatschappij te horen: ‘We vinden je teksten wat te zwaar. En trek een rokje aan.'”

Dat aan zulke praktijken een einde komt, zou nog de mooiste uitkomst zijn van dit project, denkt Ntjamrosie. „Het is natuurlijk ook weer een keer afgelopen. Maar het zou mooi zijn als bookers en platenmaatschappijen daarna meer aandacht hebben voor artiesten zoals wij.”

Voor concertinformatie van The Mighty 8 zie www.popinstituut.nl