De top halen in Zweden kan wél

De 20-jarige spits Manon Melis is een van de grootste talenten van het Nederlandse vrouwenvoetbal.

Sinds vorige week is ze aan de slag bij Malmö FF.

Ze moet er nog een beetje van hijgen, zelfs aan de telefoon. Manon Melis heeft net haar negende training van de week achter de rug, krachtoefeningen zonder bal. „En dat is toch wel het grote verschil met Nederland. Hier wordt op een hoger niveau getraind, intenser.”

De 20-jarige aanvalster speelde voor RVVH en Be Quick ’28, waar ze werd opgemerkt door de scouts van Malmö FF. Sinds vorige week traint ze mee met de Zweedse topclub, in april hoopt ze als eerste Nederlandse haar debuut te maken in misschien wel de beste vrouwencompetitie ter wereld.

Melis heeft het enorm naar haar zin in Scandinavië. „We hebben een jong en goed team, met nog vier Zweedse, twee IJslandse en één Deense international. Ik hoop hier zeker sterker te worden. En dan kan ik daar ook van profiteren bij Oranje. Want daar wou het scoren nog niet zo goed lukken als in de competitie.”

Melis is blij met de jongste ontwikkelingen in Nederland. „Een echte semiprofessionele competitie waar de BVO’s [Betaald Voetbal Organisaties, red.] zich achter kunnen scharen kan heel wat op gang brengen. Je krijgt betere trainingsfaciliteiten, meer aandacht in de media, speelsters die zich kunnen concentreren op het voetbal.” Zoals in Zweden, waar vrouwenwedstrijden goed worden bezocht en ieder weekeinde één wedstrijd rechtstreeks wordt uitgezonden op televisie. „En als je geen al te gekke dingen doet, kan je er ook van leven”, denkt Melis, al begon ze vorige week alvast een cursus Zweeds om ook nog een bijbaantje te vinden.

Als ze een vaste basisplaats kan afdwingen, vindt Melis haar avontuur al redelijk geslaagd. „Maar ik wil meedoen voor de prijzen, de titel of de beker winnen.” En met Oranje wil ze snel meedoen aan een eindronde, het liefst al die van het Europees Kampioenschap in 2009 in Finland. In een kwalificatiepoule met het sterke Duitsland maar ook mindere voetballanden als België, Zwitserland en Wales moet Oranje tweede kunnen worden, meent Melis.

Dat is ook de ambitie van verdedigster Marloes de Boer, een ex-ploeggenote van Melis bij Be Quick ’28. Ook zij kijkt uit naar de nieuwe eredivisie. „De clubs in de hoofdklasse schatten het vrouwenvoetbal wel op waarde en doen hun best, maar kunnen niet de faciliteiten bieden die nodig zijn om die extra stap voorwaarts te zetten. Wij kunnen ook niet meer dan drie keer per week trainen, want iedereen studeert nog of heeft een baan naast het voetbal. Voor het geld hoef je het niet te doen, wij zouden al blij zijn als we er niet aan verliezen. Wij betalen nu nog om onze sport te kunnen beoefenen, ook de internationals.”

De Boer betreurt het dat Nederland naast de organisatie van het EK 2009 greep. „Ook dat kan een stevige impuls zijn en de populariteit vergroten. Maar als we ons kunnen kwalificeren, krijg je vanzelf meer aandacht. In de Scandinavische landen en Duitsland is het net zo gegaan.”

Volg de speelsters van Oranje op www.vrouwenvoetbal.nl

    • Dirk Vandenberghe