Pas op, of ik stel me kandidaat

De populaire Franse tv-maker Nicolas Hulot dreigt mee te doen aan de presidentsverkiezingen. Alleen als de kandidaten zijn plannen overnemen, wil hij daarvan af zien.

Nicolas Hulot Foto AFP POUR ILLUSTRER LE PAPIER : "Présidentielle : Nicolas Hulot doit bientôt sortir du bois" - (ARCHIVES) - French environmentalist Nicolas Hulot answers journalist questions at the French radio RMC, 08 November 2006 in Paris, one day after launching a "Pact for Ecology", in a bid to reinforce the theme in the French presidential election campaign. AFP PHOTO OLIVIER LABAN-MATTEI AFP

Parijs, 20 jan. - Stel, je bent de op twee na populairste Fransman, meer dan tachtig procent van het volk ziet je wel zitten. De voetballer Zinedine Zidane en de zingende ex-tennisser Yannick Noah zijn geliefder, maar álle politici blijf je ver voor. Als je in april aan de eerste ronde van de presidentsverkiezingen zou meedoen, haal je volgens opiniepeilers minstens tien procent. Een dilemma. Want je bent niet alleen populair, maar ook milieuactivist. En je denkt dat jouw deelname kan zorgen dat de nieuwe politieke leiders nu eindelijk eens ernst gaan maken met het redden van de aarde. Kan je dan thuisblijven?

Voor één Fransman is dit geen gedachteoefening. Aanstaande maandag zal de 51-jarige tv-maker Nicolas Hulot, gespecialiseerd in natuur en milieu, zeggen of hij presidentskandidaat wordt. „Ik zit te duimen dat het niet hoeft”, zei hij vorige week – op campagne in Nantes. Maar alles is er klaar voor. De presentator van het populaire programma Ushuaïa heeft een politiek program, een campagneplan, een budget en een team. De concurrenten zouden hem kunnen overtuigen het niet te doen. Maar dat kan alleen door al zijn ideeën over te nemen.

Het geval-Hulot staat symbool voor de onzekerheid die de verkiezingen beheerst. Er zijn weliswaar twee duidelijke favorieten, Nicolas Sarkozy en Ségolène Royal die stuivertje wisselen in de peilingen (tussen de 25 en 35 procent in de eerste ronde), maar niemand is vergeten hoe het vijf jaar geleden ging. Zoveel stemmers verkozen toen in de eerste ronde kleinere kandidaten boven de favorieten, dat de sociaal-democraat Jospin sneuvelde en de extreem-rechtse kandidaat Jean-Marie Le Pen de tweede ronde haalde.

De kans op versplintering is ook nu weer aanwezig. Al 36 kandidaten lopen zich warm. Het antiliberale links, van de communisten tot de drie trotskistische kandidaten, slaagt er niet zich achter één kandidaat te verenigen. Er zijn, zonder Hulot, al vier ecologische kandidaten.

En dan de ‘middelgrote’ concurrenten. Behalve Le Pen maakt de centrumpoliticus François Bayrou zich op om dit keer de ‘derde man’ te worden, die een van de twee favorieten uit de tweede ronde weghoudt. De leider van UDF, de partij van de vroegere president Valéry Giscard d’Estaing, schermt met het ongenoegen dat hij bij kiezers zegt aan te treffen over het tweegevecht Sarkozy-Royal, dat volgens Bayrou „door de media wordt opgelegd”.

Sarkozy en Royal worstelen ondertussen met hun zwakke punten. Sarkozy heeft met zijn populistische stijl kiezers overtuigd, maar afkeer gewekt bij anderen, die hij nu ook nodig heeft. Ségolène Royal slaagt er niet in de kritiek weg te nemen op de vaagheid van haar plannen, en in haar partij is voortdurend geruzie.

In dit verkiezingstheater is Hulot een nieuw soort stoorzender. Hij gebruikt zijn populariteit voor chantage in naam van een hoger doel, dat de andere kandidaten niet kunnen afwijzen.

Hulot laat zijn kandidatuur vergezeld gaan van een ‘ecologisch pact’ met tien doelen en vijf voorstellen om een „geweldig ecologisch keerpunt” te bewerkstelligen, onder meer door invoering van een extra brandstofbelasting en een speciale vicepremier voor duurzame ontwikkeling. En het werkt: onder de ruim 470.000 ondertekenaars van zijn pact zijn de meeste presidentskandidaten, onder wie Sarkozy, Royal, Bayrou en de vier groene kandidaten.

Missie geslaagd, kandidatuur afgeblazen? Nog niet helemaal, suggereerde Hulot vorige week. Meedoen beschouwt hij nog steeds als een „enorme kans”.

    • René Moerland