Ignatz: II

Ignatz: II ((K-RAA-K)3, distr. Konkurrent)

Het verhaal gaat dat sommige oude ‘masters’ (originele opnamen) van de vooroorlogse bluesgigant Charley Patton hun weg vonden naar het kippenhok. De muziek van Ignatz, ofwel de Belgische muzikant Bram Devens, klinkt bij vlagen alsof kippenveren en – stront er nog afgeblazen moet worden, zo vervormd, zo vermolmd.

Het cliché dat met digitale middelen gemaakte muziek kil, steriel en klinisch zou zijn krijgt bij hem weerwerk, als hij zijn neo-primitieve gitaarpatronen en rauwe zang door een woud aan vervormingen en manipulaties leidt. Folk, drones en psychedelica klinken evengoed mee in zijn muziek, die steevast een desolaat gevoel opwekt.

Ja, ook als Devens druk met zijn gitaarpatronen aan het dubbelen overdubben slaat. Knap toch, hoe hij met moderne, digitale middelen raakt aan zulke archaïsche, op meeslepende muziek gezette waarden. Niet makkelijk, wel meeslepend.

JACOB HAAGSMA