Gastronomische hangplek

In Amstelveen ergert Joep Habets zich aan burgerlijk hooliganisme

Imposant torent molen De Dikkert boven de Amstelveense bebouwing uit. Door de oprukkende verstedelijking ingesloten ligt hij er wat onthecht bij. De grote ruimte in de voormalige zaagmolen uit 1672 biedt nu onderdak aan restaurant De Jonge Dikkert. Zelden heb ik me zo aangesproken gevoeld door de naam van een restaurant.

Binnen zijn de oude balken stevig in de verf gezet. Het rigoureus opgeknapte interieur ademt de romantiek van de molen, gemengd met zakelijk chique. De tafels krijgen de ruimte, de stoelen bieden ouderwets comfort, al maakt mijn zitting een uitgeveerde indruk.

Is op werkdagen het rijk ongetwijfeld aan de zakelijke eters, in het weekend fungeert De Jonge Dikkert als de gastronomische hangplek van de Amstelveense gegoede burgerij. De uitbater mag zich tot de Jeunes Restaurateurs d’Europe rekenen, de klanten vormen een overwegend wat ouder publiek dat beschaafd tafelt. Een uitzondering vormt een familiaal gezelschap dat even luid als onleuk wat te vieren heeft. Gênant, ook voor de toehoorders tegen wil en dank, zijn de ‘grappen’ ten koste van het bedienend en kokend personeel, een uiting van burgerlijk hooliganisme. Ja, een kok heeft een muts op, of had u liever een haar in uw soep?

Op wat kleine onvolkomenheden na kwijt de bediening zich goed van zijn taak. Van het smakelijke brood wordt ons weinig gegund. Curieus is het zonder blikken of blozen presenteren van een volkomen mislukte amuse, een glaasje met tragisch ingezakt schuim van boerenkool. Een incident, want wat we verder in het kader van het dagmenu – vier gangenvoor 47,50 euro – krijgen voorgezet is goed en bij tijd en wijle zelfs uitstekend.

Fijn en fraai is de marbré van eendenborst en eendenlever, geserveerd met Ibericoham en delicate compote van appel en noten. Het wijnarrangement brengt een chardonnay van Penfolds. Een onverwachte keuze, want volgens het boekje is chardonnay net als sauvignon blanc taboe bij eendenlever. De wijn smaakt welhaast ingetogen, zeker voor een Australische chardonnay die zich vaak kenmerkt door oppervlakkige charme.

Bij het tussengerecht is een Chablis Premier Cru voorzien. Met 9,50 euro per glas is hij aan de prijs, maar hij komt dan ook van het goede huis Dampt en de gereputeerde wijngaard Fourchaume. Het tussengerecht is een stukje dorade met een schuimige kreeftensaus, wortelpuree en cannelloni gevuld met spinkrab. Het gerecht biedt een subtiele tegenstelling van smaken met verschillende natuurlijke zoete tonen, van de wortel en de schaaldieren.

De keuken houdt een hoog tempo aan. Al rap komt als hoofdgerecht ossenhaas op tafel. De plakken zijn van een in zijn geheel bereid stuk grootvlees gesneden. Het vlees is zeer mals, maar heeft toch karakter. De begeleiding van beetgare schorseneren, paddestoelen en jeneverbesjus kenmerkt zich door intense smaken. Het glas is gevuld met vloeibare kersen van de Ammania Rosso uit Venetië, gemakkelijk drinkbaar en zeer passend bij rood vlees.

Tot besluit komt er een taartje met gepocheerde peer in het gezelschap van schuim en ijs van rode wijn. Het geheel oogt patent, maar is voor een nagerecht wat bedeesd van smaak. Een Spaanse moscatel vult de glazen. Hij is niet al te zoet, met een toontje bitter dat goed met de peer overweg kan.

Zo verlaten wij de molen verzadigd en verkwikt en helaas opnieuw aanmerkelijk aangedikt.

De Jonge Dikkert, Amsterdamseweg 104A, Amstelveen, 020 6433333, www.jongedikkert.nl
    • Joep Habets