Apax wil niet achterblijven bij de concurrentie

Participatiemaatschappijen staan meestal niet graag in de schijnwerpers, maar Apax kon er de laatste maanden geen genoeg van krijgen.

Er is een hele stroom goed nieuws geweest, waaronder de bekendmaking dat het bedrijf vorig jaar zo’n 3 miljard euro aan beleggers heeft teruggegeven, en de aankondiging van het in dienst treden van een paar bekende namen, niet in de laatste plaats de vertrekkende BP-topman John Browne, die voorzitter zal worden van de adviesraad.

Zoveel publiciteit in korte tijd kan maar op één ding duiden: een bedrijvenopkoper die hard bezig is kapitaal te werven voor een nieuw fonds.

De huidige campagne van Apax is dan ook van cruciaal belang. De status van de firma als belangrijke speler in deze sector hangt er namelijk vanaf. Apax hoopt zo’n 10 miljard euro op te halen, meer dan tweemaal de omvang van het vorige fonds.

Daarvoor werd slechts 4,3 miljard euro geïncasseerd, ongeveer net zoveel als voor het voorgaande fonds in 2001. Apax heeft zijn kapitaalwervingsambities in 2005 opzettelijk bescheiden gehouden, in het besef dat beleggers voorzichtig zouden zijn na het vertrek van oprichter Ronald Cohen en diens opvolging door Martin Halusa.

Het probleem is dat de concurrentie zich in de tussenliggende periode allerminst bescheiden heeft opgesteld. Het laatste jaar hebben alle grote concurrenten van Apax fondsen opgetuigd van meer dan 10 miljard euro. Onder hen Europese participatiemaatschappijen als Permira en CVC.

Voor Apax is het belangrijk zich bij deze groep te voegen als het concern toegang wil blijven hebben tot de grootste en meest veelbelovende transacties. De markt keert zich tegen de zogenoemde clubdeals, waarbij meerdere bedrijvenopkopers zijn betrokken – ooit de enige manier om grote transacties rond te krijgen.

Zakenbanken geven er de voorkeur aan te werken met participatiemaatschappijen die op eigen houtje kunnen opereren. En firma’s die dat kunnen, hebben er liever geen partners bij. Verkopende partijen zijn ook niet dol op clubdeals. General Electric heeft consortia bijvoorbeeld uitgesloten van de veiling van zijn plasticdivisie.

Er zijn geen aanwijzingen dat Apax nu al ergens last van heeft. Het grootste deel van zijn vorige fonds werd binnen achttien maanden belegd, wat erop duidt dat het concern geen problemen ondervindt bij het vinden van geschikte transacties. Maar om in de running te blijven en om Halusa’s ambitie te vervullen om Apax in een toonaangevende mondiale bedrijvenopkoper te transformeren, moet het concern zijn eigen megafonds hebben. Tot het zover is zal de stroom goed nieuws dus nog wel even aanhouden.

ABN Amro speelt nu liever op veilig in Italië

Internationale beleggers hebben ABN AMRO de laatste dagen direct of indirect - via de effectenbeurs - ter verantwoording geroepen voor de recente beslissing om voor de herbenoeming van Cesare Geronzi als president-commissaris van de Italiaanse bank Capitalia te stemmen.

En terecht. Het is beslist verkeerd om een man terug te laten komen die in een jaar tijd tweemaal is geschorst - de tweede keer wegens een gerechtelijke veroordeling.

Maar het werkelijk raadselachtige van deze hele zaak is de vraag waarom de Nederlanders denken dat dit in hun belang zou kunnen zijn.

Zo’n beetje het laatste wat Geronzi deed voordat hij een paar maanden geleden werd geschorst, was publiekelijk bekendmaken dat hij er nooit mee zou instemmen om Capitalia aan hun te verkopen. ABN AMRO had de bank juist hartstochtelijk het hof gemaakt, omdat de Nederlanders haar graag wilden laten fuseren met Antonveneta, een kleine Italiaanse bank die in 2004 werd overgenomen.

ABN AMRO heeft wel een soort verklaring gegeven op het besluit: Geronzi zou moeten terugkeren bij Capitalia omwille van de stabiliteit. Maar omdat Geronzi wegens zijn juridische problemen een groot deel van het afgelopen jaar buiten kantoor heeft doorgebracht, is dat een vreemde definitie van het woord.

Het is waarschijnlijker dat de Nederlanders plotseling hebben ingezien dat ze geen kant op kunnen. Ondanks het feit dat ze hun belang in Capitalia naar bijna 9 procent hebben verhoogd en dat ze zich tot 2008 hebben vastgelegd in het controlerende aandeelhouderspact, hebben ze geen echte invloed op de strategische koers van Capitalia. Het managementteam lijkt vijandig of onverschillig.

Een reden voor de tournure kan zijn dat ABN AMRO zelf kwetsbaar is geworden voor een overname. Daardoor is de bank voor Capitalia een minder aantrekkelijke partner geworden.

Het zorgt er ook voor dat ABN AMRO minder geneigd is om in een gevecht op leven en dood betrokken te raken met de Italiaanse bank. De berichten uit Amsterdam luiden nu dat ABN AMRO er in Italië voor kiest om langzaam te groeien door kleine regionale banken over te nemen, als die beschikbaar komen.

Dat lijkt op een poging het beste te maken van een heel slecht stukje werk. Daardoor is ABN AMRO nu kwetsbaar voor de aantijging in het Capitalia-moeras verzeild te zijn geraakt zonder te weten hoe daar weer uit te komen. Bovendien hebben de Nederlanders door Geronzi te steunen ook hun ethische beginselen overboord gezet.

Tot nu toe is ABN AMRO-topman Rijkman Groenink publiekelijk alleen nog door de aandeelhouders van Capitalia door de mangel gehaald. Hij kan nu ook op een paar zure telefoontjes van zijn eigen aandeelhouders rekenen.

Jonathan Ford

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld

    • Simon Nixon
    • Nicole Lee
    • Jonathan Ford