Zoeken naar spaghettislierten

Surfen op internet is sinds de aardbeving van eind december een probleem in grote delen van Azië. „We zijn potentiële klanten misgelopen.”

Surfen op internet. Het is al wekenlang geen vanzelfsprekendheid meer in grote delen van Azië. De schade die na de aardbeving nabij Taiwan werd aangericht aan de kabels die de continenten met elkaar verbinden is nog altijd niet gerepareerd. De schade repareren blijkt moeilijk, maar bedrijven merken dat het wegvallen van de elektronische snelweg schade oplevert.

Het probleem zal nog even blijven bestaan. De reparatie van de internetkabels die grote delen van Azië via de VS met Europa verbinden, zal wegens de weersomstandigheden en defecten aan de onderhoudsboten zeker nog twee weken tot een maand gaat duren.

Zeker vier tot zes onderzeese kabels zijn beschadigd toen op 26 december de zuidkust van Taiwan werd getroffen door een aardbeving van 7,1 op de schaal van Richter. De aardbeving, die in Hongkong, Macau en Guangdong voelbaar was, sloot grote delen van Azië af van internet- en telefoonverkeer met Europa en de VS. Internetverkeer van China naar de VS en de zuidelijke sectie van de lijn die Azië verbindt met Europa, werden automatisch doorgeschakeld naar andere kabels. Maar ook deze reservekabels raakten door naschokken beschadigd, waardoor er sindsdien ernstige vertraging is in het internetverkeer tussen Azië en Europa.

Eerder deze maand was de verwachting dat de werkzaamheden eind januari zouden zijn afgerond. Maar Chinese media meldden deze week dat twee onderhoudsschepen door slecht weer en problemen met hun navigatiesysteem moesten terugkeren naar Taiwan.

De algemeen directeur van Global Marine, dat de reparatieschepen heeft uitgezonden, zei in de krant Taipei Times dat de kabels, die vier kilometer onder zeeniveau liggen, niet door machines of elektronische technologie kunnen worden hersteld.

Volgens James Seng, technologisch consultant voor veel internetbedrijven in Azië, zijn de reparatiewerkzaamheden uiterst ingewikkeld. „De schepen moeten met haken een oppervlakte van 150 bij 300 kilometer afzoeken om de kabels te vinden, omdat die door de aardbeving zijn verplaatst”, aldus Seng. „Het lokaliseren kost veel tijd. De kabels liggen als spaghettislierten onder het oppervlaktewater. Vaak zijn er meer dan vijftig pogingen nodig om één kabel naar boven te takelen.”

China Telecom meldde dat 70 procent van de internetdiensten doorgeschakeld is naar alternatieve routes, maar deze satellietverbindingen blijken in de praktijk traag en instabiel te zijn.

Veel kleine en middelgrote bedrijven, met name in het noorden van Azië, hebben door de beschadiging van de kabels de afgelopen weken ernstige vertragingen opgelopen bij hun werkzaamheden.

Ron Cune van consultancybedrijf Dragon Dancers in Peking zegt nog altijd veel problemen te ondervinden bij het onderhouden van contact met klanten in Europa. „Het sturen van zware bestanden levert problemen op. Sommige sites zijn moeilijk of niet te bereiken. Zeker wanneer ingelogd moet worden op beveiligde sites. De geleden schade is moeilijk in geld uit te drukken. Wel zijn we potentiële klanten misgelopen.”

Arend Schot van het in Peking gevestigde Chinese filiaal van Sygenta, een bedrijf dat gespecialiseerd is in gewasbescherming en zaden, zegt eveneens problemen te ondervinden. „We kunnen geen verbinding krijgen met de computer van ons moederbedrijf in Zwitserland. Omdat we bezig zijn met de implementatie van nieuwe software is het tijdverlies enorm. Een van onze medewerkers is naar een hotel gestuurd in Guandong. In het zuiden van China is de verbinding met Europa wel intact.”

De problemen hebben tot discussie geleid in de internetwereld. Volgens Seng moet dit soort problemen in de toekomst worden ondervangen. „Net als vliegtuigmaatschappijen zouden internetaanbieders uit meerdere routes moeten kunnen kiezen. Er zouden meer kabels moeten worden gelegd naar Europa en India en van daaruit dwars over de oceaan, zodat er een lus wordt gelegd. Experts spreken al langer over deze oplossing maar het is een miljardenproject dat erg veel tijd kost.”

    • Bettine Vriesekoop