Pyjamaparty

Ik was met twee vriendinnen op weg naar de tentoonstelling Bodies, in Amsterdam. Toen we uit de trein stapten, vielen voor onze neus opeens glasscherven op de grond. Door de storm was een van de glazen platen in het dak van het Centraal Station naar beneden gekomen. Het was niet de laatste verrassing in Amsterdam. Toen we even later in een café zaten en we beseften dat we misschien niet meer thuis zouden komen, bood de barvrouw aan dat we met z’n drieën wel bij haar konden slapen. Mijn mond viel open. En toen zei ze ook nog: „Dan houden we een pyjamaparty.”

Stephanie Wensink

    • Stephanie Wensink