Meneer Pijn regeert in Hazelhoffs familieportret

”En dat ik nu je linkerpink bewerk met getintel en felle steken, dat vertellen we zeker aan niemand. Misschien krijg je wel een keiharde bal tegen je handen. Of een schoenpunt.”

Aan het woord is de sarcastische Mister P, de innerlijke stem van Jo-Jo die woorden geeft aan zijn reumatische pijnen. In Bezoek van Mister P van Veronica Hazelhoff kan Jo-Jo steeds moeilijker voetballen, maar hij verzwijgt zijn pijn omdat hij koste wat koste wil meespelen. Terwijl zijn gevecht tegen Mister Pijn steeds heviger wordt, wacht zijn nieuwe vriendin Lena op het besluit of ze als asielzoekster in Nederland mag blijven.

De kunstgreep die Veronica Hazelhoff (die zelf reuma heeft) verzon om de reumatische Jo-Jo immuun te maken voor medelijden, heeft iets geforceerds. Hazelhoff is vooral sterk in het terloops maar overtuigend schetsen van de andere verhaallijnen: Jojo`s moeder (`de wolvenmoeder` noemt Jo-Jo haar) die haar zoon met rust leert laten, zijn vader die zich juist meer met hem gaat bemoeien, oom Bob die zijn wilde haren afschudt en vriend David die Jo-Jo voorzichtig zijn speciale schoenen in praat.

Hazelhoff weet met weinig woorden een grote intimiteit te schetsen. Zoals het moment waarop Jo-Jo alleen in huis is bij de slecht Nederlands sprekende moeder van Lena en zij hem het familiealbum laat zien: `Lena`s moeder huilde. Heel zacht, zonder geluid. Jo-Jo deed het enige wat hij kon verzinnen: hij stond op en legde zijn arm om haar heen. En na een tijdje haalde ze een zakdoek uit haar mouw en snoot ze haar neus. Toen ze naar hem opkeek glimlachte ze. Jo-Jo ging weer zitten en toen aten ze nog maar een bonbon. Het album lag op tafel, en Jo-Jo telde de bloemen op het omslag. Hij was bij dertien toen de bel ging.”

Het is Hazelhoffs aandacht voor het kleine dat van Bezoek van Mister P een ontroerende schets maakt van een groep mensen die midden in het leven staat.

Veronica Hazelhoff: Bezoek van Mister P., 168 blz. 10+, 13,95