Sportief voor het geweten

Saab 9-5 Sport Estate BioPower foto GM GM

De laatste keer dat ik een auto kocht is ruim elf jaar geleden, maar ik ben er nog steeds tevreden mee. Ik blijf braaf voor APK-examens slagen en uit een tank diesel gaan nog steeds 1.000 kilometers. Ik let niet op de paar deukjes, en ook niet op de lichte champignongeur die opstijgt uit het humuslaagje van zand, hondeharen en Lakrisal-wikkels op de vloer. Voor mij geen zaterdagse beurt met de kruimeldief.

Toch ben ik ook maar een mens. En ik beken dat ik gevallen ben voor de charmes van de Saab waarmee ik voor deze krant een tijdje uitging. Dat had inderdaad te maken met de fraaie lijnen en de intelligente, licht spottende oogopslag van dit model. Met wat mij betreft hypermoderne gadgets als verwarmde stoelen, spiegels die bij het parkeren naar binnen draaien en een radiomeubel met tiptoetsen. En het had, geef ik toe, vooral te maken met de soepele duw in je rug als je bij 120 km/u nog wat gas bij geeft.

Maar voel ik mij schuldig? Nee! Op het dashboard kon ik in een felgroen cijfertje weliswaar precies zien hoeveel brandstof ik verbruikte – een dorstige één op negen – maar dat deed me niks. De Saab 9-5 Sport Estate BioPower Vector 2.0t is sportief voor je geweten. Deze auto rijdt immers niet op gewone brandstof, maar op aardappelschillen. En op bieten, mais, houtsnippers en doorgedraaide Franse wijn.

Dat wil zeggen, de 9-5 BioPower kán wel op gewone benzine rijden, maar hij is gemaakt voor E85, een mengsel van 15 procent benzine en 85 procent alcohol – 850 promille, zeg maar. Die benzine is nodig voor de koude start en er zijn alleen hardere kleppen en andere software bij nodig.

De alcohol, ethanol, wordt gewonnen uit landbouwproducten. Het geweten sussende aspect ligt erin dat de kooldioxide die de uitlaatpijp verlaat dezelfde CO2 is die eerder uit de lucht is geabsorbeerd door de bieten, bomen of druiven waaruit de bio-ethanol is gewonnen. Volgens Saab wordt zo tot 80 procent reductie van ‘fossiele uitstoot’ bereikt en komt het ideaal van ‘broeikasneutraal’ rijden in zicht. Het rijden zelf, en daar gaat het Saab-mannen om, lijdt er dus niet onder. Het hogere octaangetal van E85 levert 36 extra pk’s, zodat je in tien seconden op 100 km/u zit. Een leuk idee, al heb je er op weg naar de glasbak weinig aan.

Op het groene rijden, waarbij je als het ware een wolk bloemengeur achterlaat, valt ook wel iets af te dingen. Dat die CO2 helemaal niet in de lucht zat als die bomen niet versnipperd waren, bijvoorbeeld. Verder verbruikt de BioPower in praktijk veel meer dan die 15 procent gewone brandstof. De ethanol wordt in Nederland op één plek gemaakt, terwijl het mengen met euro loodvrij in Duitsland gebeurt. De ingrediënten en de afgemengde E85 worden daartoe heen en weer gereden, met gewone vervuilende vrachtwagens, en zo komt E85 ook bij de pomp.

Van zulke pompen zijn er in Nederland overigens drie (in Beesd, Rijswijk en Rotterdam). Wat weer niet verbazingwekkend is, omdat er in 2006 slechts 25 Saabs BioPower werden verkocht. En die tanken niet altijd E85, want met 1,90 euro per liter en een 30 procent hoger verbruik tank je vast liever om de hoek. En als je met zo’n auto dus goedkoper vies kan rijden, is het voor de overheid weer niet aantrekkelijk die technologie te subsidiëren.

Dat is wel „een kip-eiverhaal”, zegt Saab-directeur Kees van den Berg daarover, met een beroep op Zweedse cijfers. In dat land worden auto’s op biobrandstof lager belast en is de accijnsloze E85 eenderde goedkoper. In Zweden rijden dan ook 10.000 BioPower-Saabs. Ook Frankrijk geeft biobrandstof met subsidies een groter aandeel.

Bio fuels hebben de toekomst, zegt Saab. In mijn geval moet dat nog blijken. Ik heb er veel van geleerd. Maar ik ben weer thuis.

Hans Steketee

Hans Steketee is chef van de kunstredactie van NRC Handelsblad en rijdt in een Volkswagen Passat TDI uit 1996.

    • Hans Steketee