Rambo, de gevoelige snaar

Als Sylvester Stallone de filmgeschiedenis ingaat, dan niet zozeer om zijn acteerprestaties. Nee, het is omdat hij aanvoelt wat het Amerikaanse publiek interesseert.

Sylvester Stallone in Rocky (1976) ** FILE ** Sylvester Stallone poses in character as "Rocky," in this undated file photo. Fifteen years after starring in "Rocky V," Stallone is reprising his role as the boxing champ in the sixth "Rocky" movie, publicist Michelle Bega said Monday, Oct. 17, 2005. The 59-year-old actor will write and direct "Rocky Balboa," which will begin shooting in Philadelphia and Las Vegas next year. (AP Photo/File) Associated Press

Kan Sylvester Stallone acteren? Hij heeft zijn gezicht, zijn spieren en zijn dictie niet mee. De filmprojecten die hij in zijn ruim dertigjarige carrière uitkoos, stemmen ook niet vrolijk: alle vervolgen op Rocky, de hele Rambo-reeks, Judge Dredd, Oscar. Als je het zo bekijkt lijkt de vraag wel heel makkelijk te beantwoorden. Nee, Sylvester Stallone kan niet acteren.

Daar zijn een paar kanttekeningen bij te plaatsen. De eerste is de indruk die de toen nog geen 30-jarige Stallone maakte toen hij in de filmwereld zijn opwachting maakte als Rocky Balboa, de vleessjouwer en loser die een groot bokskampioen werd.

Stallone had op dat moment, 1976, niet veel interessants achter de rug. Rolletjes in de verre achtergrond van films als Bananas (Woody Allen) en Klute (Alan J. Pakula) uit 1971. Hoofdrol in een pornofilm (The Party at Kitty and Stud’s) uit 1970. Maar die eerste Rocky was goed en authentiek. Ook al kon Sylvester Stallone niet acteren. De film versloeg onder meer All the President’s Men in de race om de Oscar voor beste film.

En daar is de tweede kanttekening. Iedereen die nu Rocky en All the President’s Men vergelijkt zal zien dat de tweede de betere film is. Maar tóen was er echt wel wat te zeggen voor de keus van de Academy. De spierbundel had namelijk een gevoelige snaar geraakt op het juiste moment. Het journalistenduo Woodward en Bernstein die de almachtige president van de Verenigde Staten onderuit schoffelden, waren lang niet zulkke underdogs als de Italiaans-Amerikaanse prijsbokser die het voor de gein mocht opnemen tegen de wereldkampioen.

Als er één reden is om Sylvester Stallone op te nemen in de filmgeschiedenis, dan omdat hij een paar jaar lang het feilloze vermogen had aan te voelen wat in de Amerikaanse samenleving leefde. Dat werd de meeste mensen pas duidelijk met zijn Rambo-reeks.

John Rambo, de Vietnam-veteraan die door ijskoude legerbureaucraten op een heilloze missie wordt gestuurd en nog terugkeert ook. Met First Blood, de eerste Rambo-film uit 1982, nam conservatief Amerika wraak voor de verloren oorlog. We hadden kunnen winnen! Als we maar de guts hadden gehad en zulke spieren als Rambo.

De gunstige Amerikaanse kritieken voor de matige Rocky Balboa en het feit dat de film al drie keer uit de kosten is, laten zien dat hij het nog niet verleerd is. Sterker nog, in ellenlange interviews mag Stallone uitleggen dat hij wel verkeerde keuzes in zijn leven heeft gemaakt, maar dat hij altijd wist dat hij dit meesterwerk nog in zich had. Nu loopt het publiek uit tegen de discriminatie van ouderen. Tellen wij niet meer mee? Nou, in onze tijd waren jullie gewoon watjes!

Rocky laat zien dat de oudere generatie de jongeren kan verslaan. Niet op kracht, niet op snelheid, maar op wilskracht. „The heart is the last thing that gets older”, zegt zijn veel jongere vriendin in de film.

    • Bas Blokker