Er zit geen Turk bij Andries Knevel

Het is een nieuw gezelschapsspel bij de publieke omroep. Tel de allochtonen!

De leiding vindt het beeld op de drie netten te ‘wit’. Het is geen ‘afspiegeling van de Nederlandse samenleving’ en trekt te weinig allochtone kijkers. Zodat de omroepen met ingang van dit jaar meer multiculturele onderwerpen, allochtone studiogasten en gekleurde presentatoren inzetten.

Wij namen gisteren de proef op de som en turfden mee. Welke omroep was het braafste jongetje uit de klas? En klopt het dat zo’n willekeurig tv-avondje geen recht doet aan gekleurd Nederland?

Direct diende zich een probleem aan. Wie precies rekenen de heren omroepsbestuurders tot allochtoon? En hoe herkennen ze die dan toch? Zijn het Nederlanders met een kleurtje? Met een hoofddoek? Mensen die slecht Nederlands spreken? Om maar niet te beginnen over het gekleurde slachtoffer in Opsporing Verzocht en al die „licht getinte” verdachten. Tellen ze als medelanders?

Van Dale biedt weinig houvast. Onder allochtoon staat: van elders aangevoerd; niet-inheems; vreemd. Zodoende gingen wij af op én namen én uiterlijk én publieke informatie.

Zappend tussen zes uur ’s avonds en twaalf uur ’s nachts kwamen drie gekleurde presentatoren voorbij. Milouska Meulens deed het Jeugdjournaal, De Wereld Draait Door had Jakhals Sadeghi en een uur later begon Prem Radhakishun zijn magazine Premtime.

Er was één allochtone studiogast: programmamaakster Esma Choho die bij Pauw & Witteman een lans brak voor moslim-empowerment. En de enige gekleurde spelletjeskandidaat zat in BNN’s Lama gezocht, een op Idols geschoeide zoektocht naar nieuw cabarettalent. Of hij iets wilde doen met telefoonseks, vroeg de jury. De jongen verstijfde. Of hij dan maar wilde laten zien hoe hij onder Erica Terpstra vandaan kon komen. Arme allochtoon! Hij – Surinaams? – had een black-out: „Echt heel vervelend gewoon.”

Een schamele score, vindt u?

Die conclusie is te voorbarig. De multiculti onderwerpen zijn nog niet meegeteld. Die waren er gisteravond in overvloed, en heus niet alleen in stigmatiserende zin. In de soap ONM telden wij liefst vier allochtone personages met een sympathieke verhaallijn. Nova ging in op het probleem van allochtone vrouwenopvang. Prem onderzocht het falend integratiebeleid in Ede en bezocht een ziekenhuispoli voor zieke allochtone kinderen. En dan laten we alle nieuwsbeelden voor het gemak buiten beschouwing. In het NOS Journaal bijvoorbeeld: allochtonen op een groepsfoto van de Hells Angels en tussen Nederlandse soldaten en pabo-studenten.

Kan het nog multicultureler?

Ja, vindt de publieke omroep. Het programma De rijdende rechter dat gisteren ging over hondenbezit in een wit appartementencomplex, moet ook meedoen. Er komen, verklappen de richtlijnen, twee zaken die zijn aangespannen door of tegen allochtonen.

Excuusallochtonen.

Hoe dan ook: in de ogen van de publieke omroep scoorden VARA en NPS het best en was de EO het witst. Maar zeg niet dat de evangelisten voorbijgingen aan de gekleurde samenleving. In Het elfde uur van Andries Knevel zat wel Geert Wilders te trompetteren.

Zeer gecompliceerd, dat tellen. Nutteloze bezigheidstherapie voor omroepbestuurders. Het komt wel goed met multiculti-tv. Kijk maar naar zaterdag, dé dag van commerciële ijsshows. Toch scoorde Nederland 1 de kijkcijferhit. Met de cabaretregistratie Most Wanted van Najib Amhali. Twee miljoen mensen keken naar de in Marokko geboren Nederlander. En het was nog een herhaling ook.

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen