Schijt aan de wereld

Een van mijn favoriete liedjes heet Schijt aan de buren. Er bestaan vele varianten op de officiële tekst die luidt: „Schijt aan de buren, daar gaat-ie nog een keer.” Boren om zes uur ’s ochtends, luide discussies om drie uur ’s nachts, polonaise door het trappenhuis, (een schaatsanalyse van Mart, Bart en Ria). Als je je de tekst eenmaal hebt eigen gemaakt vind je elke dag wel een situatie waar je haar op kunt toepassen.

Ik ben geneigd om de strekking van het lied verder uit te leggen. ‘Schijt aan de buren’ betekent dat je maling hebt aan de gerechtvaardigde verwachtingen van je omgeving. Je buren mogen verwachten dat je hun hun nachtrust gunt en geen stankoverlast veroorzaakt. Als je een café hebt, mogen ze ervan uitgaan dat je je aan de regels houdt.

Als je daar schijt aan hebt, heb je eigenlijk schijt aan normale gedragsnormen. Je hebt dan schijt aan iedereen die verwacht dat je rekening met hun belangen houdt. Je denkt alleen aan jezelf terwijl, wat het ergste is, je dondersgoed weet dat je gedrag niet normaal is. Daarom lal je vrolijk: „Schijt aan de buren, daar gaat-ie nog een keer.” En nog eens en nog eens. Het is jouw feestje en je trekt je van niemand iets aan.

Het is dan nog maar een kleine stap naar de president van de Verenigde Staten. George W. Bush, de ordinaire studentikoze drinkebroer, mag de alcohol hebben afgezworen, zijn gedrag lijkt nog steeds het meest op dat van een dronken corpsbal die lallend roept dat hij schijt heeft aan iedereen behalve zichzelf en zijn dispuutmores.

Ik dacht voorheen dat zijn politiek voortkwam uit een diep doorvoeld religieus fanatisme. Maar nu weet ik beter: hij heeft zijn feestmoraal nooit afgezworen. Hij heeft gewoon ontdekt dat het machtsspel een grotere kick geeft dan de kroegjool. Lekker zooien in de wereld, lekker ruzie maken met het democratische dispuut, lekker wat extra bloed laten vloeien in Irak. Lekker overal schijt aan hebben.

En het leukste is: als jij schijt hebt aan je buren, grijpt de politie op enig moment in. Hij leidt de macht die zich de politieagent van de wereld noemt.

Menno van der Veen

Publicist en programmamaker bij de Balie in Amsterdam.

    • Menno van der Veen