Houd mooie `ministaat` Hoge Veluwe in ere

Door zijn visie op het landschap- en faunabeheer, het net van fietspaden, het wittefietsenplan, de wildobservatieplaatsen, de rustgebieden voor het wild, het bezoekerscentrum en de samenwerking met het museum Kröller-Müller met zijn beeldentuin heeft De Hoge Veluwe een buitengewoon succesvolle formule ontwikkeld voor het harmonieus samengaan van natuurbeheer en recreatie. Juist daaraan heeft de Veluwe, als ons grootste natuur- én recreatiegebied grote behoefte. Een essentieel onderdeel daarvan is de controle op de toegang en de afscherming van het gebied. De wereld binnen het hek is heel anders dan die erbuiten. Van kinds af aan heb ik mijn hart aan dat landschap verpand.

Het is voor mij volstrekt onduidelijk waarom dit alles opgeofferd moet worden aan de visie dat wild en wandelaars ongehinderd de héle Veluwe zouden moeten doorkruisen (Opiniepagina, 9 januari). Om hoeveel langeafstandswandelaars gaat het helemaal en hebben die niet reeds voldoende ruimte? Verdraagt zo`n vrije wildbaan zich wel met de intensieve recreatie en het verkeer, met name dat op de provinciale wegen? Ik ben bang dat het idee van terug naar het (verre) verleden te veel gebaseerd is op een nostalgisch verlangen naar een tijd waarin er nog geen 16 miljoen mensen en 5 miljoen auto`s in Nederland waren. De biologische dogmatiek, dat groot wild in ons dichtbevolkte land vrij moet kunnen rondlopen en dat daarvoor alles moet wijken, contrasteert met de pragmatische, maar óók idealistische beleid van het Nationale Park. Het is triest te zien hoe groot de animositeit en rancune in de wereld van het natuurbeheer kennelijk zijn. Laten we gelukkig zijn met de prachtige `ministaat` Hoge Veluwe.

    • L.P. Louwe Kooijmans Leiden