Hamels poëzie leest als een kermisattractie

In zijn nieuwe bundel Luchtwortels (Augustus, €17,90) stoeit Micha Hamel gedreven en overtuigend met taal en traditie, vindt Arie van den Berg. ‘Zijn debuut Alle enen opgeteld werd bekroond met de Van der Hoogt-prijs 2005. De jury had een vooruitziende blik, want ook Hamels tweede dichtbundel zal in het prijzencircuit hoog gaan scoren. Luchtwortels is van een nog aanstekelijker vitaliteit. Monomane monologen, schijngeleerdheid, rappe liedjes en bruut geflirt flitsen over de pagina’s. Het taalplezier spat er af, maar Hamel heeft ook pretenties – zij het met zelfspot. [...] Veel verzen in Luchtwortels zijn langer dan één pagina, en de pagina’s zijn groot en breed opgemaakt. In zijn lange gedichten gaat Hamel ook retorisch en inhoudelijk in de breedte. Observaties, herinneringen, associaties en overwegingen tuimelen langs. Hier wordt hardop gedacht, gelachen en gejeremieerd. Speels steeds, maar niet uitsluitend taalspelig. [...] Wie bezinning of bezonkenheid zoekt is bij Hamel niet aan het goede adres. Daarvoor lijkt zijn poëzie te veel op een kermisattractie. Net als in een zweefmolen maak je lezend in Luchtwortels kilometers zonder de afstand echt af te leggen. De titel belooft ook niet anders. Hamels gedichten wortelen niet in de aarde, maar in lucht.’