Wil hij liever stemmen van communisten? Veganisten? Moslims?

Nova is niet het spannendste programma op de Nederlandse televisie, maar als je de keus hebt tussen zevenentachtig schaatsende beroemdheden van wie je nog nooit hebt gehoord en Nova is het ineens heel makkelijk.

Zaterdag bleek een topuitzending. Het ging over Geert Wilders, en dat hij, o shock, steun had gezocht en gekregen uit extreem-rechtse hoek. Daar was NRC Handelsblad achtergekomen en bijna heel Nederland was er verbolgen over. Iedereen, behalve de extreem-rechtse hoek zelf, eigenlijk. Waarom, vroeg ik mij af? Op wie moesten extreem-rechtse mensen dan stemmen? Ik vind ze ook niet aardig, maar ze moeten toch érgens heen met hun stem?

Wilders vond het maar niks, die steun van extreem-rechts (wil hij liever stemmen van communisten? Veganisten? Moslims?) en verkondigde dat uitgebreid voor de Nova-camera. Een beetje saai dus voor de verslaggever, die toen een wel heel bizarre twist aan het gesprek gaf. Het was binnenkort carnaval, zei de verslaggever tegen Wilders, en hij wilde weten of Wilders dat nog ging vieren. Ja, antwoordde Wilders, carnaval noemden ze in Venlo altijd Aldermalste (of zoiets, daar wil ik vanaf zijn), en hij vierde het graag, maar „dat was de laatste paar jaar nogal moeilijk geweest”. Ik vroeg me af wat er zo moeilijk aan was; qua haarsituatie zit Wilders geramd, júíst rond carnaval.

En toen zei de verslaggever ineens: „Komt dan ook de carnavalskraker Geert, wat ging er verkeerd?” Ik zat rechtop op de bank. Had ik dit gemist? Was er een carnavalskraker die Geert, wat ging er verkeerd heette? En waarom had ik die dan potjandorie nog niet gehoord?

Acuut googlen leverde op dat deze carnavalskraker helemaal niet bestond, en dat het een grapje van de verslaggever was geweest. Wilders liet zich er niet door uit het veld slaan, en gaf een adequate reactie. De verslaggever, zei Wilders, moest dat lied zelf maar draaien op de Nova-redactie, „met mevrouw Polak en al die anderen”. Bij het uitspreken van de naam ‘mevrouw Polak’ keek Wilders echt venijnig. Hij kon zich kennelijk levendig voorstellen dat Clairy Polak helemaal zou losgaan op een gemene carnavalskraker rond zijn persoon.

En ik wist niet welke gedachte me meer verheugde: de gedachte dat die carnavalskraker er nu misschien ook echt gaat komen, of de gedachte aan Clairy Polak die euforisch de polonaise doet rond de Nova-tafel.