Fokus en het geurzweempje

Reddingshondengroep Noordoost-Nederland traint iedere week in sloopgebouwen. Bij de aardbeving vorig jaar in Pakistan mocht een andere groep erheen. „Dat was frustrerend.”

Plotseling ontdekt Fokus de proefpersoon in de container. Foto Koos Dijksterhuis Meer over reddingshond Fokus ze Zebráku op www.reddingshond.nl Dijksterhuis, Koos

„Revieren Fokus, revieren!” Lucas Lauxen dribbelt al even opgewonden heen en weer als zijn revierende hond. Fokus had zijn eerste proefpersoon meteen gevonden. Een medewerker van de Reddingshondengroep Noordoost-Nederland had zich verstopt in een toiletruimte van het voormalige FC Groningen-stadion. Klauterend over puin en ingezakte bodems ontwijkend volgt inzetleider Lauxen zijn reddingshond. Die sjeest vastberaden naar een onder de deels ingezakte tribune verstopte, donkere nis, waar hij voor een deur blijft staan blaffen. Hebbes.

Met zijn tweede zoekobject heeft Fokus meer moeite. De herder snuffelt rond. Overal lopen medewerkers en honden, een scala aan geurvlaggen. De afleiding moet enorm zijn, maar Fokus is als speurhond goed getraind en weet wanneer hij beet heeft. Nu duurt dat lang. Eindelijk meent hij iets te ruiken, je ziet het aan hem. Hij staat een moment stil, neus in de wind, aarzelt bij een enorme vuilcontainer en reviert weer verder. Het geurzweempje is weer zoek, maar hij blijft in de buurt. „Hij zal wel in die container zitten”, zegt Lauxen. Zelf weet hij dat net zomin als zijn hond – anders zou hij hem onbewust kunnen helpen.

Plotseling heeft Fokus beet. Een driftig rondje om de container, oren gespitst en staart geheven, waarna hij zich blaffend tegen de container opricht. Daarboven kan een gehelmde proefpersoon eindelijk zijn ledematen strekken.

Iedere week traint Lauxen met zijn team van vijf hondenbezitters. Twee vrouwen, drie mannen. Ze hebben een eigen veld waar ze gehoorzaamheid trainen. Daarnaast struinen ze sloopgebouwen af. Vandaag werken ze samen met een paar teams uit Noord-Duitsland. Maar allerlei hondenrassen doen mee: een bastaardherder, een Drentse patrijs, een Labrador, een kruising van Ierse setter met Husky, twee Golden retrievers. Fokus is een forse, donkerbruine herder met grote, parmantige oren. Lauxen kocht hem van een Tsjech. Voluit heet de hond Fokus ze Zebráku.

„Een goede waakhond als het moet”, verzekert Lauxen, als de hond zich laat aaien. Een reddingshond moet natuurlijk wel lief zijn. Ook als hij een bebloed lichaam onder een ingestort gebouw vindt, mag er geen bloeddorst boven komen. De hond krijgt na een vondst, oefening of echt, een beloning. Dat kan een schouderklop zijn, een speeltje of een brokje.

Lauxen stuurt de Duitsers en hun honden het hele stadion van FC Groningen door. Honden bestijgen met hetzelfde gemak als hun bazen een aluminium ladder. Na de speuroefeningen oefent het gezelschap het abseilen. De Duitsers hebben klimtouwen meegenomen en bazen en honden laten zich van de tribune afzeilen. Op andere dagen vaart de Reddingshondengroep het water op. Zelfs op de bodem van het Zuidlaardermeer weten de honden drenkelingen op te snorren. Omdat je op zulke plekken geen proefpersonen kunt verstoppen, oefenen ze ook wel met ziekenhuisafval, nageboorten bijvoorbeeld.

En in het echt? Vlak na de aardbeving in Pakistan vorig jaar stond Lauxens groep klaar met honden en bepakking. Maar een andere groep mocht erheen. „Dat was frustrerend”, vertelt Lauxen. „Niemand traint zo intensief als wij. Politiehonden verbleken erbij. Maar in Noord-Nederland zijn wij de enigen en worden we ook ingezet. Een tijdje geleden was in Friesland een asielzoeker vermist, een Soedanees. Fokus heeft hem gevonden. Hij was verdronken in een zwemplas en lag op de bodem.”

Meer over reddingshond Fokus zeZebráku op www.reddingshond.nl

    • Koos Dijksterhuis