Vorden – Zelhem

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in de Achterhoek

Drie witte paarden in oude gewatteerde jassen grazen in een vermoeden van achtertuin langszij Kasteel Vorden. Ik groet ze, ze knikken genadiglijk terug.

Mijn schoenen vergrijpen zich aan de modder van een recht kijk-voor-je-en-verder-dan-je-neus-lang-is-pad. De eiken links en rechts spelen voor zuil. Samen vormen ze een galerij, die aan strengheid inboet doordat al die eiken hun toppen wat naar links laten leunen – net of ze er met hun gedachten niet helemaal bij zijn. Op zeker moment worden hun plaatsen ingenomen door beuken. Beuken houden niet van flauwekul. Die groeien op de hemel af en eens gaan ze die bereiken, dat weten ze zeker.

„Half elf.”

„Blookertijd”, zegt man. De bomen, het licht, de zwammen en het dorre blad laden zich ogenblikkelijk op met het goud en wit en cacaobruin van dat goeie ouwe Blookeretiket.

Bestaat er een pendant voor de term zoel weer? Zoel is aangenaam warm. Wat ik ondervind is aangenaam fris, met een gesteven wind en een temperatuur die vraagt om een open jas zolang je maar doorstapt. Weinig wandelt zo lekker als soppend in de modder met de jas open en een zucht wind in de trui. Niet zoel maar zwing, zoiets.

Het Pieterpad druk? Vaak wel maar vandaag niet. We zijn de enigen, geen tegen- of achterwandelaar in zicht. En zoals altijd is het Pieterpad de dwingeland van de goeie zin. Markeringen te over op de bomen en paaltjes, geplastificeerde brieven die een kleine routewijziging uit en te na verklaren. Het eerste routekaartje in de gids verkoopt 4 en een halve kilometer voor 5. Yes!

Dit is mooi bos en dit blijft mooi bos. Het ruikt extra lekker vanwege het gerooide hout dat opgestapeld ligt te dampen. De grove dennen steken elkaar naar de kroon voor een publiek van loofbomen die alles lieten vallen. Is een boom dor? Geen nood. Hij krijgt nieuw leven van de zwammen. Soms zitten ze verticaal tegenover elkaar aan de stam en die pronkt dan met Mickey Mouse-oren. Voor de verandering zijn er golvende weilandjes voorhanden, met picknickende kraaien in het gras en een pony of wat.

Het licht wordt sluik, een vlijtig regentje tikt op mijn schouder.

„Heerlijk, hier.”

Man wijst naar alweer een vorstelijke buitenplaats, met struise vensters en een klok boven de entree.

„Zullen we daar dan gaan wonen?”

„Nee, zeg, bewaar me. Ik bedoel, waar is hier de bioscoop?”

Maar hier wandelen, ja. Dat wil ik altijd wel.

16 km. Kaartjes 1-4 uit: Pieterpad II. Uitg. NIVON, Amsterdam, 2001. Begin- en eindpunt van de route zijn verbonden via station Ruurlo: per trein met Vorden, met Zelhem via bus 23 (Synthus, halte Markt). Inl. tel 09009292 of www.ov9292.nl .